ማቴዎስ ወንጌል

ሐምሌ 28 ቀን 2006 ዓ.ም.

ምዕራፍ 7 ካለፈው የቀጠለ

ሠ. ሰፊ ደጅ የተባለች ባለጸጋን መጽውት ድኃን ጹም ማለት ነው፡፡

ሰፊ ደጅ የተባለች ፈቃደ ሥጋ ናት ወደ ሰፊው ደጅ የሚገቡ ብዙዎች ወደ ጠባቧ ደጅ የሚገቡ ደግሞ ጥቂቶች መሆናቸው ጌታን አያስቀናውም፡፡ ምክንያቱም ጥቂት ዕንቁ ያለው ደግሞ ብዙ ወርቅ ባለው፤ ጥቂት ወርቅ ያለው ብዙ ብር ባለው፤ ጥቂት ብር ያለው ብዙ ብረት ባለው፤ ጥቂት ብረት ያለው ብዙ ሸክላ ባለው አይቀናም፡፡

6. ስለ ሐሰተኞች ነቢያት

የበግ ለምድ ለብሰው ይመጣሉ የተባሉት ነጣቂ ተኩላዎች መንፈሳውያን መስለው የሚመጡ ሥጋውያን፤ ሃይማኖታውያን መስለው የሚመጡ መናፍቃን ናቸው፡፡ ጌታችን “በውስጣቸው ግን ነጣቂዎች ተኩላዎች ናቸው፡፡” ማለቱ ቢመረምሯቸው ሰውን ከመንጋው/ ከማኅበረ ምእመናን/ መካከል እየነጠቁ ወደ ገሃነም የሚያወርዱ መሆናቸውን ሲያጠይቅ ነው፡፡ እነዚህም ወይንና በለስ የማይገኝባቸው እሾሆችና ኩርንችቶች በመሆናቸው ከፍሬያቸው እንደሚታወቁ ተናግሯል፡፡ ይህም “ሥራቸውን አንሠራም ትምህርታቸውን ግን ብንማር ምን ዕዳ ይሆናል? ትሉኝ እንደሆነ ከመናፍቅ መምህር ሃይማኖት፣ ከሐሰተኛ መምህር እውነተኛ ትምህርት ቃል አይገኝም ማለት ነው፡፡ ምክንያቱም ወይን ወይንን ኮሶ ደግሞ ኮሶን ያፈራል እንጂ ወይን ኮሶን፣ ኮሶ ደግሞ ወይንን አያፈራም፡፡ መልካም ፍሬ የማያደርግ ዛፍ ተቆርጦ ወደ እሳት እንዲጣል መናፍቃንንም ሥላሴ በገሃነም እሳት ፍዳ ያጸኑባቸዋል፡፡

ጌታችን ከዚህ አያይዞ “ሁሉ ጌታ ሆይ ጌታ ሆይ ይሉሃል፤ ታዲያ ወደ መንግሥትህ የሚገባውንና የማይገባውን በምን እናውቃለን? ትሉኝ እንደሆነ የሰማይ አባቴን ፈቃድ የሠራ ይገባል እንጂ ጌታ ሆይ ጌታ ሆይ የሚለኝ ሁሉ ወደ መንግሥተ ሰማያት አይገባም፡፡ በዚያን ጊዜም ከቶ አላውቃችሁም፤ እናንተ ዓመፀኞች ከእኔ ራቁ ብዬ እመሰክርባቸዋለሁ” ብሏል፡፡ ትንቢት መናገርማ በለዓምም ትንቢት ተናግሯል፡፡ ዘኁ.20፡4፣17፡፡ አጋንንትን ለማውጣት ደቂቀ አስቄዋ አጋንንትን አውጥተዋል የሐዋ.19፡14፡፡ ቅዱስ ጳውሎስ ስለእነዚህ ሰዎች ሲናገር “እንደ እነዚህ ያሉ ሰዎች የክርስቶስን ሐዋርያት እንዲመስሉ ራሳቸውን እየለወጡ ውሸተኞች ሐዋርያትና ተንኰለኞች ሠራተኞች ናቸውና፡፡

 

ይህም ድንቅ አይደለም፤ ሰይጣን ራሱ የብርሃንን መልአክ እንዲመስል ራሱን ይለውጣልና፡፡ እንግዲህ አገልጋዮቹ ደግሞ የጸድቅን አገልጋዮች እንዲመስሉ ራሳቸውን ቢለውጡ ታላቅ ነገር አይደለም፤ ፍጻሜአቸውም እንደ ሥራቸው ይሆናል፡፡” ሲል አስጠንቅቋል 2ኛ ቆሮ.11፡13-15፡፡ በኦሪቱም “በመካከልህም ነቢይ ወይም ሕልም አላሚ ቢነሣ ምልክትም ተአምራትም ቢሰጥህ እንደነገረህም ምልክቱ ተአምራቱም ቢፈጸም እርሱም ሄደን የማታውቃቸውን ሌሎች አማልክት እንከተል እናምልካቸውም ቢልህ፣ አምላካችሁን እግዚአብሔርን በፍጹም ልባችሁ በፍቡጸምም ነፍሳችሁ ትወድዱት እንደሆነ አምላካችሁ እግዚአብሔር ሊፈትናችሁ ነውና የዚያን ነቢይ ቃል ወይም ያን ሕልም አላሚ አትስሙ” ተብሏል ዘዳ.13፡1-3፡፡

7. በዓለት ላይ ስለተመሠረተውና በአሸዋ ላይ ስለተሠራው ቤት፡፡

ጌታችን በዚህ በመጨረሻው አንቀጽ ላይ ቃሉን ሰምቶ እንደ ቃሉ የሚኖረውን ልባም ሰው በዓለት ላይ በተመሠረተ ቤት መስሎታል፡፡ በዓለት ላይ የተመሠረተውም ቤት ዝናብ ወርዶ በጐርፍ፣ ነፋስ ነፍሶ በነፋስ ተገፈቶ አልወደቀም ብሏል፡-

ዓለት ለኢየሱስ ክርስቶስ ምሳሌ ነው፡፡ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ወልድ ዋሕድ ብለው ለሚታመንበት ሁሉ መንፈሳዊ መጠን የሚገኝበትና መንፈሳዊ መሠረት የሚቆምበት ዓለት ነው 1ኛ.ቆሮ.10፡4፡፡ ለማያምኑት ግን የማሰናከያ ዓለት ተብሎአል ኢሳ.8፡14፣ 1ኛ.ጴጥ.2፡8፡፡ ጌታችን ቅዱስ ጴጥሮስንም ዓለት ነህ ብሎታል ማቴ.16፡16-18፡፡ ዝናም ነፋስ የባለ መከራ ነው፡፡

ከምሳሌው የምንረዳው ዋነኛው ምሥጢር እንደሚከተለው ነው፡፡

  1. ሃይማኖትን በበጎ ልቡና ይዘው እንደ ቃሉ የሚኖሩ ሰዎች ዓላውያን መኳንንት መከራ ቢያጸኑባቸው፣ ቤተሰቦቻቸውም ንጉሥ የወደደውን ዘመን የወለደውን ይዛችሁ ኑሩ ብለው ቢገፋፏቸው ምንም ይሁን ምን በክህደት አይወድቁም፡፡ እነዚህ ሃይማኖታቸውንና ምግባራቸውን እንደ ኢዮብ ባለ ሰውነት ይዘው የሚኖሩ ሰዎች የልጅ ሞት፣ የሀብት ውድመት እና የአልጋ ቁራኛ የሚያደርግ ደዌ ቢያጋጥማቸውም በምስጋና ይኖራሉ እንጂ ሃይማኖታቸውን አይለውጡም፡፡

  2. ሃይማኖትን በበጎ ልቡና ይዘው እንደቃሉ የሚኖሩ ሰዎች በምክረ ካህን በፈቃደ ካህን ስለሚኖሩ አጋንንት በጎ አስመስለው ገፋፍተው ከክፉ ወጥመድ አይጥሏቸውም፡፡ እንዲህ ዓይነቶቹን ሰዎች አጋንንት በአሳብ ይዋጓቸዋል፡፡ እነዚህ ሰዎች እንደ እንጦንስ እንደ መቃርስ ንጽሕ ጠብቀን ከሴት ርቀን እንኖራለን የሚል አሳብ ሲመጣባቸው ቸኩለው አይወስኑም፡፡ ፈጥነው ለመምህረ ንስሐቸው ይነግራሉ፡፡ እነርሱም ቆዩ ይሏቸዋል፡፡ ደግሞም እንደ እንጦንስ እንደ መቃርስ ንጽሕ ጠብቀን ከሴት ርቀን መኖር አይቻለንም፤ እንደ ኢዮብ እንደ አብርሃም በሕግ ጸንተን እንኖራለን የሚል አሳብም ሲመጣባቸው ለመምህረ ንስሐቸው ይነግሩታል፡፡ እርሱም የሰይጣን ፆር እንደሆነ ዐውቆ ቆዩ ይላቸዋል፡፡ በመጨረሻም አጋንንት ሁሉም አይሆንልንም አሰኝተው ሃይማኖቱን ለማስለቀቅ ይገፋፏቸዋል፡፡ ይሁን እንጂ እነዚህ ሰዎች በምክረ ካህን በፈቃደ ካህን በእግዚአብሔር ቃል ላይ ተመሥርተው ስለሚኖሩ አይወድቁም፡፡

ጌታችን ቃሉን ሰምቶ እንደቃሉ የማይኖረውን ሰው ደግሞ በአሸዋ ላይ በተሠራ ቤት መስሎታል፡፡ ይህንንም ቤት ጐርፍ ነፋስ በገፉት ጊዜ አወዳደቁ የከፋ ሆኗል፡፡ እነዚህም ሃይማኖታቸውን በበጎ ልቡና ያልያዙ ሰዎች ናቸው፡፡ እንደ ቃሉ ይኖሩ መከራውን ተሰቅቀውና በወሬ ተፈትነው በክህደት ይወድቃሉ፡፡ ለጊዜው በጌታ ዐፀደ ወይን በቤተ ክርስቲያን ቢበቅሉም ፀሐይ ሲወጣ ግን ይጠወልጋሉ ማቴ.13፡5-6፣20፡፡

ጌታችንና አምላካችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህን አስተምህሮ ከፈጸመ በኋላ ሕዝቡ ትምህርቱን አደነቁ፡፡ ምክንያቱም እንደ ጻፎቻቸው ሳይሆን እንደ ባለሥልጣን ያስተምራቸው ነበረ፡፡ ይህም ማለት ንጉሥ እንዲህ ይላችኋል እንደሚሉ ሹማምንት ያይደለ እኔስ እላችኋለሁ እያለ አስተምሯቸዋልና ነው፡፡

“ከመዝ ይቤ እግዚአብሔር” እንደሚሉ ዐበይት ነቢያት ያይደለ ሠራዔ ሕግ እንደ መሆኑ እኔስ አላችኋለሁ እያለ አስተምሯቸዋል፡፡ “ከመዝ ይቤ ሙሴ፤ ከመዝ ይቤ ሳሙኤል፣” እንደሚሉ ደቂቀ ነቢያት ያይደለ ፈጻሜ ሕግ እንደመሆኑ አስተምሯቸዋል፡፡

“ከባድና አስቸጋሪ ሸክም ተብትበው በሰው ትከሻ ይጭናሉ እነርሱ ግን በጣታቸው ስንኳ ሊነኩት አይወዱም፡፡” እንዳላቸው ጸሐፍት ፈሪሳውያን ያይደለ እንደ ጌትነቱ በርኅራኄ አስተምሯቸዋል፡፡ ከወርቁ የጠራውን፣ ከግምጃ ያማረውን፣ ከላሙ የሰባውን እንደሚሉ ጸሐፍት ፈሪሳውያን ያይደለ የቸርነቱን ሥራ እየሠራ አስተምሯቸዋል፡፡

የእግዚአብሔር ቸርነት የድንግል ማርያም አማላጅነት አይለየን አሜን፡፡

ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 4ኛ ዓመት ሰኔ 1989 ዓ.ም.

ማቴዎስ ወንጌል

ነሐሴ 22 ቀን 2006 ዓ.ም.

ምዕራፍ 7

በማቴዎስ ወንጌል በምዕራፍ ሰባት ውስጥ የሰውን ነውር ከማጋነን ይልቅ የራስን ባሕርይ መቆጣጠር አስፈላጊ መሆኑን በሰፊው እንማራለን፡፡ ዋና ዋና አሳቦቹም የሚከተሉት ናቸው፡፡

  1. ስለ ፍርድ

  2. የተቀደሰውን ለውሾች መስጠት እንደማይገባ

  3. ዕንቁን በእሪያዎች ፊት ማስቀመጥ እንደማይገባ

  4. ስለ ልመና

  5. ስለ ጠባቧ ደጅ እና ስለ ሰፊው ደጅ

  6. ስለ ሐሰተኞች ነቢያት

  7. በዐለት ላይ ስለተመሠረተውና በአሸዋ ላይ ስለተመሠረተው ቤት

1. ስለ ፍርድ፡-

ጌታችንና አምላካችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በሌላው ላይ መፍረድ እንደማይገባ አስተምሯል፡፡ በዚህ ትምህርቱም “እንዳይፈረድባችሁ አትፍረዱ፤ በምትፈርዱበት ፍርድ ይፈረድባችኋልና፡፡” ብሏል፡፡ ይህም ንጹሕ ሳትሆኑ ወይም ሳትሾሙ ብትፈርዱ ይፈረድባችኋል ማለት ነው፡፡ ምክንያቱም ተሾመው የፈረዱ አሉና፡፡ ለምሳሌ፡- ሙሴ በስለጰዓድ፣ ኢያሱ በአካን፣ ቅዱስ ጴጥሮስ በሐናንያና ሰጲራ፣ ቅዱስ ጳውሎስ ደግሞ በበርያሱስ ፈርደዋል ዘኁ.27፡1-15፣ 36፡2-12፣ ኢያ.7፡1-26፣ የሐዋ.5፡1-11፣ 13፡4-12፡፡ አንድ ሰው ንጹሕ ሳይሆን በፈረደው ፍርድ እንደሚፈረድበት ከንጉሡ ከዳዊት ሕይወት መማር ይቻላል 2ኛ ሳሙ.12፡1-15፡፡

ቅዱስ ጳውሎስም በመልእክቱ “ስለዚህ አንተ የምትፈርድ ሰው ሁሉ የምታመካኘው የለህም፤ በሌላው በምትፈርድበት ነገር ራስህን ትኰንናለህና፤ አንተው ፈራጁ እነዚያን ታደርጋለህና፡፡ እንደዚህም የሚያደርጉት ላይ የእግዚአብሔር ፍርድ እውነተኛ እንደሆነ እናውቃለን፡፡ አንተም እንደዚህ በሚያደርጉ የምትፈርድን ያንን የምታደርግ ሰው ሆይ አንተ ከእግዚአብሔር ፍርድ የምታመልጥ ይመስልሃልን?” ብሏል፡፡

ለዚህም ነው ጌታችን በወንድምህ ዓይን ያለውን ጉድፍ ከማውጣትህ በፊት በዓይንህ የተጋረድውን ምሰሶ አስወግድ ያለው፡፡ ጉድፍ የተባሉት ጥቃቅን ኃጢአቶች ሲሆኑ ምሰሶ የተባሉት ደግሞ ታላላቅ ኃጢአቶች ናቸው፡፡ ይህም ጥቃቅኗን ኃጢአቶች እየተቆጣጠርክ በባልንጀራህ ከመፍረድህ በፊት አንተው ራስህ ታላላቆቹን ኃጢአቶችህን በንስሐ አስወግደህ እንዳይፈረድብህ ሁን ማለት ነው፡፡

እዚህ ላይ የባልንጀራ ኃጢአት ትንሽ የራስ ኃጢአት ደግሞ ትልቅ የተባለበት ምክንያት ሰው የባልንጀራውን ኃጢአት የሚያውቀው በከፊል የራሱን ግን የሚያውቀው ሙሉ በሙሉ በመሆኑ ነው፡፡ ስለዚህ ከዚህ ተላልፎ እገሌ እንዴት ኃጢአት ይሠራል ብሎ በሌላው መፍረድ ፈሪሳውያንን መሆን ነው ማቴ.23፡1-39፡፡

2. የተቀደሰውን ለውሾች መስጠት እንደማይገባ፡-

ጌታችን “በእግራቸው እንዳይረግጡት፣ ተመልሰውም እንዳይነክሱአችሁ፣ የተቀደሰውን ለውሾች አትስጡ” ብሏል፡፡ ለመሆኑ ውሾች የተባሉት ሥራይን የሚያደርጉ፣ ሴሰኞች፣ ነፍሰ ገዳዮች ጣዖትን የሚያመልኩና የሐሰትን ሥራ ሁሉ የሚወዱ ናቸው ራእ.22፡15፡፡ እነዚህም ከቶ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት አይገቡም፡፡ ዕድል ፈንታቸው ጽዋ ተርታቸው በዲንና በእሳት በሚቃጠል ባሕር ነው፡፡ ይኸውም ሁለተኛው ሞት ነው ራእ.21፡8፣ 27፡ 1ኛ.ቆሮ.6፡9-10፡፡

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የተቀደሰውን ለውሾች አትስጡ ማለቱ የተቀደሰውን ሥጋዬንና የከበረውን ደሜን ለእነዚህ አታቀብሉ ማለቱ ነው፡፡ አንድም ቋንቋችን ከቋንቋችሁ፣ መጽሐፋችን ከመጽሐፋችሁ አንድ ነው፡፡ እያሉ እንዳይከራከሯችሁና እንዳይነቅፏችሁ ሃይማኖታችሁን ለመናፍቅ አትንገሩ ማለቱ ነው፡፡ መናፍቃንም ውሾች ናቸው፡፡ በሌላ በኩል ደግሞ ውሾች የተባሉ ወደ ቀደመ ግብራቸው የሚመለሱ በደለኞች ናቸው፡፡ ቅዱስ ጴጥሮስ ጌታችንን እና መድኃኒታችንን ኢየሱስ ክርስቶስን ከማወቅ ጋራ ከዚህ ዓለም ኃጢአት ከተለዩ በኋላ ዳግመኛ በእርስዋ ተጠላልፈው የሚሸነፉ ከሆነ ከቀደመ በደላቸው ይልቅ የኋላው በደላቸው የጸና የከፋ ይሆናል፡፡ አውቀዋት ከተሰጠቻቸው ከቅድስት ትእዛዝ ከሚመለሱ ጥንቱኑ የጽድቅን መንገድ ባላወቋት ይሻላቸው ነበር፡፡

 

ምክንያቱም እንደ ውሻ ወደ ትፋት መመለስ ነውና ብሏል 2ኛ.ጴጥ.2፡20-22፡፡ የቤተ ክርስቲያንን ሰላም የሚያውኩ ሰዎችም ውሾች ናቸው፡፡ ቅዱስ ጳውሎስ ለፊልጵስዩስ ሰዎች ጺፍላቸው በኒያ ለከፍካፎች መናፍቃን እወቁባቸው ብሏቸዋል ፊል3፡2፡፡ አንድም የተቀደሰ የተባለ ሥጋውና ደሙ ነው፡፡ ስለሆነም ከኃጢአት ለመመለስ ላልወሰኑ በደለኞችና በክህደት ለጸኑ መናፍቃን ሥጋውንና ደሙን ማቀበል አይገባም፡፡

3. ዕንቁን በእሪያዎች ፊት ማስቀመጥ እንደማይገባ፤

ጌታችን “ዕንቁዎቻችሁን በእሪያዎች ፊት አትጣሉ” ያለበትም ምክንያት አለው፡፡ ከአገራቸው ቀን ዋዕየ ፀሐይ ይጸናል፡፡ ሌሊት ዕንቁ ከተራራ ላይ አኑረው የሚጽፍ ሲጽፍ፣ አውሬ የሚያድንም ሲያድን ያድራል፡፡ እሪያ /አሳማ/ መልከ ጥፉ ነው፡፡ በዕንቁው አጠገብ ሲሄድ የገዛ መልኩን አይቶ ደንግጦ ሲሄድ ሰብሮት ይሄዳል፡፡

ዕንቁ የጌታ እሪያ የአይሁድ ምሳሌ ናቸው፡፡ በገዛ ኃጢአታቸው ቢዘልፋቸው የዕንቁ መስተዋት ሆኖ መልከ ጥፉ ኃጢአታቸውን ቢያሳያቸው ጠልተው ተመቅኝተው ገድለውታል፡፡ አንድም እሪያ የተባሉ ወደ ቀደመ ኃጢአታቸው የሚመለሱ ሰዎች ናቸው፡፡ “የታጠበች እሪያ በጭቃ ለመንከባለል ትመለሳለች እንደሚባል እውነተኞች ምሳሌዎች ሆኖባቸዋል” 2ኛ.ጴጥ.2፡22፡፡

አንድም እሪያዎች የአጋንንት ማደሪያዎች ሆነው ወደ እሳት ባሕር ለሚገቡ ሰዎች ምሳሌዎች ናቸው ማቴ.8፡32፡፡ አንድም እሪያዎች የተባሉ መናፍቃን ናቸው፡፡ ስለሆነም ዕንቁ የሆነ ሃይማኖታችንን፣ ሥርዓታችንን፣ ታሪካችንን እና ትውፊታችንን በእነርሱ ፊት ልናቀርብ አይገባንም፡፡

4. ስለ ልመና፡-

“ለምኑ ይሰጣችሁማል፡፡” ጌታችን እንዲህ ማለቱ የበቃውንና ያልበቃውን በምን እናውቀዋለን ትሉኝ እንደሆነ “ለምኑ ይሰጣችኋል” ማለቱ ነው፡፡ ለምነው ያገኙ ዮሐንስ ዘደማስቆና ድሜጥሮስ የበቃና ያልበቃ ለይተው ያቀብሉ ነበር፡፡ ምክንያቱም መንፈሳዊ ሰው ሁሉን ይመረምራልና 1ኛ.ቆሮ.2፡15፡፡ ፈልገው ያገኙና አንኳኩተው የተከፈተላቸው ሰዎች ብዙዎች በመሆናቸውም “የሚለምነው ሁሉ ይቀበላልና፣ የሚፈልገውም ያገኛል፣ መዝጊያንም ለሚያንኳኳ ይከፈትለታል” አለ፡፡ ከቀደሙ ሰዎች አብርሃም ከኳላ ሰዎች ደግሞ ሙሴ ጸሊም በፀሐይ በሥነ ፍጥረት ተመራምረው አምነዋል፡፡ በክርስቶስ ቀኝ የተሰቀለው ወንበዴ በመለመኑ በመፈለጉ እና በማንኳኳቱ የገነት በር ተከፍቶለታል፡፡ “ጌታ ሆይ በመንግሥትህ በመጣህ ጊዜ አስበኝ አለው፡፡ ኢየሱስም እውነት እልሃለሁ ዛሬ ከእኔ ጋር በገነት ትሆናለህ አለው” ሉቃ.23፡42፡፡

በተጨማሪም፡- ለባሕርያችሁ ክፋት ጥመት የሚስማማችሁ ስትሆኑ እናንተ ለልጆቻችሁ በጎ ነገርን የምታደርጉላቸው ከሆነ ቸርነት የባሕርይ የሚሆን ሰማያዊ አባታችሁማ በጎ ነገርን ለሚለምኑት እንደምን በጎ ነገርን ያደርግላቸው ይሆን አላቸው፡፡

5. ስለ ጠባቧ ደጅ እና ሰፊው ደጅ፡-

ሀ/ ወደ ሕይወት የምትወስድ ጠባብ ደጅ እና ቀጭን መንገድ የተባለች ሕገ ወንጌል ናት፡፡ ምክንያቱም “ቀኝ ጉንጭህን በጥፊ ለሚመታህ ሁሉ ሁለተኛውን ደግሞ አዙርለት፤ እንዲከስህም እጀ ጠባብህንም እንዲወስድ ለሚወድ መጐናጸፊያህን ደግሞ ተውለት፤ ማንም ሰው አንድ ምዕራፍ ትሔድ ዘንድ ቢያስገድድህ ሁለተኛውን ከእርሱ ጋር ሒድ፡፡ ጠላቶቻችሁን ውደዱ፣ የሚረግሙአችሁንም መርቁ፣ ለሚጠሉአችሁም መልካም አድርጉ፣ ስለሚያሳድዱአችሁም ጸልዩ፤ ትላለችና፡፡

ለ/ ጠባብ ደጅና ቀጭን መንገድ የተባለች ባለጸጋን ጹም ድኃን መጽውት ማለት ነው፡፡

ሐ/ ጠባብ በር የተባለች ፈቃደ ነፍስ ናት

መ/ ወደ ጥፋት የሚወስድ ሰፊ ደጅና ትልቅ መንገድ የተባለች ኦሪት ናት፡፡ ምክንያቱም የገደለ ይገደል፣ ዓይን ያጠፋ ዓይኑ ይጥፋ ጥርስ የሰበረ ጥርሱ ይሰበር፣ እጅ የቆረጠ እጁ ይቆረጥ፣ እግር የሰበረ እግሩ ይሰበር፣ ያቃጠለ ይቃጠል፣ ያቆሰለ ይቁሰል፣ የገረፈ ይገረፍ ትላለችና ዘጸ.21፡23፣ ማቴ.5፡38፡፡

ይቀጥላል

ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 4ኛ ዓመት ሚያዚያ 1989 ዓ.ም. 

የማቴዎስ ወንጌል

 ነሐሴ 9 ቀን 2006 ዓ.ም.

ምዕራፍ ስድስት

በዚህ ምዕራፍ ውስጥ የሚከተሉት አሳቦች ተጠቃልለው ይገኛሉ፡፡

  1. የምጽዋት ሥርዓት

  2. ጠቅላላ የጸሎት ሥርዓት

  3. የአባታችን ሆይ ጸሎት

  4. ስለ ይቅርታ

  5. የጾም ሥርዓት

  6. ስለ ሰማያዊ መዝገብ

  7. የሰውነት መብራት

  8. ስለ ሁለት ጌቶች

  9. የዕለት ጉርስና የዓመት ልብስ

1. የምጽዋት ሥርዓት፡- ጌታችን በዚህ ትምህርቱ እንደ ግብዞች መመጽወት እንደማይገባ ተናግሯል፡፡ ግብዞች የሚመጸውቱት ሰው ሰብስበው፣ ቀን ቀጥረው በተመሳቀለ ጉዳና በአደባባይ ነው፡፡ የሚመጸዉቱትም ለመጽደቅ ሳይሆን ለውዳሴ ከንቱ ስለሆነ፤ ስለዚህም አንተ በምትመጸውትበት ጊዜ ቀኝ እጅህ የምትሠራውን ግራ እጅህ አትወቀው ብሏል፡፡ እንዲህም ያለበት ምክንያት፡-

ሀ. በቀኝ አጅህ የያዝኸውን በግራ እጅህ አትያዘው ማለቱ ነው፡፡ ምክንያቱም ግራ ደካማ ስለሆነ ጥቂቱን ብዙ አስመስሎ ልቀንስለት ይሆን ያሰኛል፡፡ ቀኝ ግን ኃያል ስለሆነ ብዙውን ጥቂት አስመስሎ አንሷል ልጨምርበት ያሰኛል፡፡

 

ለ. ግራ እጅ የተባለች ሚስት ናት፤ ሚስት በክርስትና ሕይወት ካልበሰለች ሀብቱ እኮ የጋራችን ነው፣ ለምን እንዲህ ታበዛዋለህ? እያለች ታደክማለች፡፡ ከሰጠ በኋላ ግን ከሚስት የሚሰወር ነገር ስለሌለ ይነግራት ዘንድ ይገባል፡፡ ብትስማማ እሰየው፤ ባትስማማ ግን መለየት ያስፈልጋል፡፡ ምክንያቱም ጥንቱን የተጋቡት እንደ አንድ ልብ መካሪ እንደ አንድ ቃል ተናጋሪ ሆነው ሰጥተው መጽውተው ለመጽደቅ ነውና፡፡ 

 

ሐ. ግራ እጅ የተባሉት ልጆች ናቸው፤ የአባታችን “የቁም ወራሽ የሙት አልቃሽ” እያሉ ያደክማሉና፡፡

 

መ. ግራ እጅ የተባሉት ቤተሰቦች ናቸው፤ የጌታችን ወርቁ ለዝና፣ ልብሱ ለእርዝና እህሉ ለቀጠና እያሉ ያዳክማሉና፡፡

 

ይህን ሁሉ አውቀን ተጠንቅቀን የምንመጸውት ከሆነ በስውር ስንመጸውት የሚያየን ሰማያዊ አባታችን በጻድቃን፣ በሰማዕታትና በመላአክት ፊት ዋጋችንን በግልጥ ይሰጠናል፡፡

 

2. የጸሎት ሥርዓት፡- ግብዞች የሚጸልዩት ለታይታ ነው፤ አንተ ግን ከቤትህ ገብተህ ደጅህን ዘግተህ በስውር ላለው አባትህ ጸልይ፡፡ በስውር የሚያይ አባትህም በግልጥ ያስረክብሃል፡፡ ብሏል፡፡ ይህም ማለት የምትጸልይበት ጊዜ ሕዋሳትህን ሰብስበህ፣ በሰቂለ ልቡና ሆነህ ወደ ሰማያዊ ወደ እግዚአብሔር አመልክት፤ ተሰውረህም ስትጸልይ የሚያይ አባትህ ዋጋህን ይሰጥሃል ማለት ነው፡፡ ይህ የግል ጸሎትን የተመለከተ ነው እንጂ በቤተ ክርስቲያን የሚደረግ የማኅበር ጸሎትን አይመለከትም፡፡

 

3. የአባታችን ሆይ ጸሎት፡- ጌታችን ማንም ቢሆን ሲቆምና ሲቀመጥ፣ ሲተኛና ሲነሣ ሊጸልይ የሚችለውን አጭር የኅሊና ጸሎት አስተማረ፡፡ ይህንንም በዝርዝር እንመለከተዋለን፡-

ሀ. አባታችን ሆይ፡- ጌታችን ከግብርናተ ዲያብሎስ /ከዲያብሎስ ባርነት/ ነጻ እንዳወጣን፣ አጥተነው የነበረውን ልጅነት እንዳገኘን ሲያጠይቅ አቡነ /አባታችን/ በሉኝ አለ፡፡ ጌታ ሎሌውን መምህር ደቀመዝሙሩን ምን ቢወደው ያበላዋል፣ ያጠጣዋል፣ የልቡናውን ምሥጢር ያጫውተዋል እንጂ ርስቱን አያወርሰውም፡፡ ርስቱን የሚያወርሰው ለልጁ ነው፡፡ እርሱ ግን ጌታችን እና አምላካችን ሲሆን የማታልፍ ርስት መንግሥተ ሰማያትን የሚያወርሰን ስለሆነ አቡነ በሉኝ አለ፡፡ አባት ለወለደው ልጁ እንዲራራ የሚራራልን ስለሆነ አቡነ በሉኝ አለ፡፡

ለ. በሰማያት የምትኖር፡- እንዲህ ማለቱ ራሱ ከምድራዊ አባት ሲለይ ነው፡፡ ምድራዊ አባት ሲወልድ በግዘፍ ሲያሳድግ በግዘፍ ነው፡፡ ኋላም ሓላፊ ርስቱን ያወርሳል፡፡ ጌታችን ግን ሲወልደን በረቂቅ፣ ሲያሳድገንም በረቂቅ ነው፡፡ ኋላም የማታልፍ ርስቱን መንግሥተ ሰማይን ያወርሰናል፡፡ በተጨማሪም ጌታ በሁሉ ምሉዕ ሲሆን ስለ ልዕልናው በሰማይ የምትኖር ይባላል፡፡

ሐ. ስምህ ይቀደስ፡- ይህም “ስምየሰ መሐሪ ወመስተሠፀል” ስሜ መሐሪና ይቅር ባይ ነው፡፡” ያልኸው ይድናልና፤ መላእክት ቅዱስ ቅዱስ ቅዱስ ብለው ስምህን አመስግነው ቅድስናህን ተሳትፈው እንዲኖሩ፣ እኛም ቅዱስ፣ ቅዱስ፣ ቅዱስ ብለን አመሰግነንህ ቅድስናህን ተሳትፈን እንድንኖር አድርገን በሉ ሲለን ነው፡፡

መ. መንግሥትህ ትምጣ፡- መንግሥተ ሰማይ ትምጣልን ልጅነት ትሰጠን በሉ ሲል ነው፡፡ እንዲህም ማለቱ መንግሠተ ሰማይ ከወዲያ ወዲህ የምትመጣ፣ ከወዲህም ወዲያ የምትሔድ ሆና ሳይሆን ትገለጽልን በሉ ማለቱ ነው፡፡

ሠ. ፈቃድህ በሰማይ እንደሆነ እንዲሁም በምድር ይሁን፡- መላእክት በሰማይ ሊያመሰግኑህ ፈቃድህ እንደሆነ እኛም በምድር ያለን ደቂቀ አዳም እናመሰግንህ ዘንድ ፈቃድህ ይሁን፡፡ ኋላ ሙተን ተነሥተን እንድናመሰግንህ ዘንድ ፈቃድህ ይሁን በሉ ሲል ነው፡፡

 

ረ. የዕለት እንጀራችንን ስጠን ዛሬ፡- በዚህ ዓለም ሳለን ለዕለት የሚሆነን ምግባችንን ስጠን በሉ ሲል ነው፡፡

 

ሰ. በደላችንን ይቅር በለን እኛም የበደሉንን ይቅር እንደምንል፡- ማረን፣ ይቅር በለን፣ ኃጢአታችንን አስተስርይልን፣ በደላችንን ደምስስልን መተላለፋችንን ሁሉ ይቅር በለን፤ ይቅርታን እናገኝ ዘንድ እኛም የበደሉንን ሁሉ ይቅር እንላለን ሲል ነው፡፡

 

ሸ. አቤቱ ወደ ፈተናም አታግባን፡- ከክፉ ሁሉ አድነን እንጂ ወደ ኃጢአት፣ ወደ ክህደት፣ ወደ መከራ፣ ወደ ገሃነም አታግባን ከዚህ ሁሉ አድነን እንጂ በሉኝ ሲል ነው፡፡

 

ቀ. መንግሥት ያንተ ናትና፡- መንግሥተ ሰማያት ያንተ ገንዘብህ ናትና በሉኝ ሲል ነው፡፡

 

በ. ኃይል ምስጋናም ለዘላለሙ፡- ከሃሊነት፣ ጌትነት፣ ለዘላለሙ ገንዘብህ ናትና፤ አሜን በእውነት በሉኝ ሲል ነው፡፡

 

4. ስለ ይቅርታ የሰውን ኃጢአት ይቅር ባትሉ የሰማይ አባታችሁ እናንተንም ይቅር አይላችሁም፡፡ የሰውን ኃጢአት ይቅር ብትሉ ግን እናንተም የሰማይ አባታችሁ ይቅር ይላችኋል ብሏል፡፡

 

5. የጾም ሥርዓት፡- ግብዞች በሚጾሙበት ጊዜ ሰው እንዲያውቅላቸው ፊታቸውን አጠውልገው፣ ግንባራቸውን ቋጥረው፣ ሰውነታቸውን ለውጠው የታያሉ፡፡ እነዚህም በዚህ ዓለም የሚቀረውን ውዳሴ ከንቱ በማግኘታቸው የወዲያኛውን ዓለም ዋጋ ያጡታል፡፡ እናንተስ በምትጾሙበት ጊዜ ራሳችሁን ተቀቡ፣ ፊታችሁንም ታጠቡ፡፡ የተቀባ የታጠበ እንዳይታወቅበት አይታወቅባችሁ አለ፡፡ ይህስ በአዋጅ ጾም ነው ወይስ በፈቃድ ጾም ነው ቢሉ በፈቃድ ጾም ነው እንጂ በዓዋጅ ጾምስ ምንም ውዳሴ ከንቱ የለበትም ምክንያቱም ሁሉ ይጾመዋልና፡፡ አንድም በገዳም ነው ወይስ በከተማ ቢሉ በከተማ ነው እንጂ በገዳምስ ምንም ውዳሴ ከንቱ የለበትም፡፡ የምሥጢራዊ መልእክቱም ታጠቡ ንጽሕናን ያዙ፣ ተቀቡ ደግሞ ፍቅርን ገንዘብ አድርጉ ማለት ነው፡፡ እንዲህም በማድረጋችሁ ማለት ጾመ ፈቃድን ተሰውራችሁ በመጾማችሁ ተሰውሮ የሚያያችሁ አባታችሁ በቅዱሳን መካከለ ዋጋችሁን ይሰጣችኋል አለ፡፡

 

6. ሰማያዊ መዝገብ፡- ጌታችን ሰማያዊ መዝገብ ያለው አንቀጸ ምጽዋትን ነው፡፡ ኅልፈት፣ ጥፋት ያለበትን፣ ብል የሚበላውን ነቀዝ የሚያበላሸውን ምድራዊ ድልብ፤ ሌቦች ግንቡን አፍርሰው ግድግዳውን ምሰው የሚወስዱትን ቦታ አታደልቡ አለ፡፡ ይህም ስለ ሦስት ነገር ተናግሮታል፡፡

 

ሀ. እህሉን፡- ነዳያን ከሚበሉት ብለው ብለው፣ ልብሱንም ነዳያን ከሚለብሱት ብለው አኑረውት ብል ቢበላው ወይም ነቀዝ ቢያበላሸው ምቀኝነት ነውና፡፡

 

ለ.ለክፉ ጊዜ ይሆነኛል ብሎ ሰስቶ ነፍጎ ማኖር በዝናብ አብቅሎ በፀሐይ አብስሎ የሚመግበውን ለጋስ አምላክ እግዚአብሔርን ከዳተኛ ማድረግ ነውና፡፡

 

ሐ. ምንም እጅ እግር ባያወጡለት ገንዘብን ማኖር ጣዖትን ማኖር ነውና ስለሆነም ኅልፈት ጥፋት የሌለበትን፣ ሰማያዊ ድልብ ሌቦች ግንቡን አፍርሰው ግድግዳውን ምሰው ከማይወስዱት ቦታ አደልቡ፤ ገንዘባችሁ ካለበት ዘንድ ልባችሁ በዚያ ይኖራልና አለ፡፡ ምሥጢራዊ መልእክቱም ውዳሴ ከንቱ ያለበትን ውዳሴ ከንቱ የሚያስቀርባችሁን፣ ሌቦች /አጋንንት/ በውዳሴ ከንቱ የሚያስቀሩባችሁን ምጽዋት አትመጽውቱ፤ ውዳሴ ከንቱ የማያስቀርባችሁን፣ ውዳሴ ከንቱ የሌለበትን ሌቦች /አጋንንት/ በውዳሴ ከንቱ የማያስቀሩባችሁን ምጽዋት መጽውቱ፤ መጽውታችሁ ባለበት ልባችሁ ከዚያ ይኖራልና ማለት ነው፡፡

7. የሰውነት መብራት፡- የሥጋህ ፋና ዓይንህ ነው፤ ዓይንህ ነው፤ ዓይንህ ብሩህ ይሆናል፤ ዓይንህ የቀና እንደሆነ ሥራህ ሁሉ የቀና ይሆናል፡፡ ዓይንህ የታመመ ከሆነ ጨለማ እንደምን ይጸናብህ? የታመመው ዓይንህ የታመመ ከሆነ ጨለማ እንደምን ይጸናብህ የታመመው ዓይንህ እንደምን ያይልሃል አለ፡፡ ምሥጢራዊ መልእክቱም እንደሚከተለው ነው፡፡

 

ሀ. ብርሃን የተባለው አእምሮ ጠባይዕ ነው፤ እዕምሮ ጠባይህ ያልቀና እንደሆነ ሥራህ ያለቀና ይሆናል፤ በተፈጥሮ የተሰጠህ አእምሮ ጠባይህ እንደምን መክበሪያ መጽደቂያ ይሆንሃል ማለት ነው፡፡

 

ለ. ብርሃን የተባለው ምጽዋት ነው፤ ምጽዋትህ ውዳሴ ከንቱ የሌለበት እንደሆነ ሥራህ ሁሉ የቀና ይሆናል፡፡ ምጽዋትህ ግን ውዳሴ ከንቱ ያለበት እንደሆነ ሥራህ ሁሉ ያልቀና ይሆናል፤ ከአንተ የሚሰጥ ምጽዋትህ ውዳሴ ከንቱ ያለበት ከሆነ ፍዳ እንደምን ይጸናብህ ይሆን እንዴትስ መክበሪያ መጽደቂያ ይሆንልሃል ማለት ነው፡፡

 

8. ስለ ሁለት ጌቶች፡- ለሁለት ጌታ መገዛት አይቻለውም፤ ይህም ባይሆን ማለት እገዛለሁም ቢል አንዱን ይጠላል ሌላውን ይወዳል፤ ለአንዱ ይታዘዛል ለሌላው አይታዘዝም ምክንያቱም አንዱ ቆላ ውረድ ሲለው ሌላው ደግሞ ደጋ ውጣ ቢለው ከሁለት ለመሆን ስለማይችል ነው፡፡ እንደዚህም ሁሉ ለእናንተም ለእግዚአብሔርና ለገንዘብ መገዛት አይቻላችሁም አለ፡፡

 

9. የዕለት ጉርስና የዓመት ልብስ ነፍሳችሁ በምትበሉትና በምትጠጡት ወይም ስለ ሰውነታችሁ በምትለብሱት አትጨነቁ፤ ነፍስ ከመብል ሰውነትም ከልብስ አይበልጥምን ምግብ ከመስጠትማ ነፍስን እም ኀበ አልቦ አምጥቶ መፍጠር አይበልጥምን ልብስ ከመስጠትማ ሥጋን ከአራቱ ባሕርያት አዋሕዶ መፍጠር አይበልጥምን ነፍስንና ሥጋን አዋሕጄ የፈጠርኳችሁ እኔ ትንሹን ነገር ምግብና ልብስን እንዴት እነሳችኋለሁ አለ ምሥጢራዊ መልእክቱም እንደሚከተለው ነው፡፡

 

ሀ. ምግብ ከመስጠትማ ነፍስን ካለችበት ማምጣት አይበልጥምን ልብስ አይበልጥምን ታዲያ ነፍስን ካለችበት አምጥቼ ሥጋን ከመቃብር አስነሥቼ አዋሕጄ በመንግሥተ ሰማይ በክብር የማኖራችሁ እንዴት ምግብና ልብስ እነሳችኋለሁ ማለት ነው፡፡

 

ለ. ሥጋዬን ደሜን ከመስጠትማ ነፍስንና ሥጋን ማዋሐድ አይበልጥምን ታዲያ ነፍስንና ሥጋን ተዋሕጄ ሰው የሆንኩላቸው እኔ እንዴት ሥጋዬንና ደሜን እነሳችኋለሁ ማለት ነው፡፡

 

ስለሆነም ዘር መከር የሌላቸውን፣ በጎታ በጎተራ በሪቅ የማይሰበስቡትን፣ ሰማያዊ አባታችሁ የሚመግባቸውን አዕዋፉን አብነት አድርጉ፡፡ እናንተ ከእነርሱ አትበልጡምን ከተፈጥሮ አዕዋፍ ተፈጠሮተ ሰብእ አይበልጥምን ለኒያ ምግብ የሰጠ ለእናንተ ይነሣችኋልን አለ፡፡ ምሥጢራዊ መልእክቱም እግዚአብሔር በምድረ በዳ የመገባቸውን እሥራኤል ዘሥጋን አስቡ፤ በዘመነ ብሉይ ከነበሩት ከእነርሱ በዘመነ ሐዲስ ያላችሁት እናንተ እስራኤል ዘነፍስ የተባላችሁት አትበልጡም ለእኒያ የሰጠሁ ለእናንተ እነሳችኋለሁን ማለት ነው፡፡

ስለ ልብስስ ለምን ትጨነቃላችሁ የሜዳ አበቦች እንዴት እንዲያድጉ ልብ አድርጋችሁ ተመልከቱ፤አይደክሙም አይፈትሉም ነገር ግን እላችኋለሁ ሰሎሞንስ እንኳ በክብሩ ሁሉ ከነዚህ እንደ አንዱ አልለበሰም፡፡ እግዚአብሔር ግን ዛሬ ያለውን ነገርም ወደ ዕቶን የሚጣለውን የሜዳን ሣር እንዲህ የሚያለብሰው ከሆነ እናንተ ሃይማኖት የጎደላችሁ ለእናንተማ እንዴት ልብስ ይነሳችኋል ስለሆነም ምን እንበላለን ምን እንጠጣለን ምን እንለብሳለን ብላችሁ አትጨነቁ፡፡ ይህንንስ ሁሉ ሃይማኖትና ምግባር የሌላቸው አሕዛብ ይፈልጉታል፡፡ እናንተስ አስቀድማችሁ መንግሥቱንና ጽድቁን እሹ፡፡ አስቀድማችሁ ሃይማኖት ምግባርን፣ ልጅነትንና መንግሥተ ሰማያትን ፈለጉ የዚህ ዓለምስ ነገር ሁሉ በራት ላይ ዳራጐት እንዲጨመር ይጨመርላችኋል፡፡ ነገ ለራሱ ይጨነቃልና አትጨነቁ፤ ለቀኑ ክፋቱ ይበቃዋል አለ ይህም ለነገ ያጸናናል ብላችሁ አብዝታችሁ አትመገቡ የነገውን ነገ ትመገቡታላችሁና አንድም ነገ እንናዘዘዋለን ብላችሁ ኃጢአታችሁን አታሳድሩ የነገውን ነገ ትናገራላችሁ ማለት ነው፡፡

  • ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 4ኛ ዓመት ታኅሣሥ 1989 ዓ.ም.

 

ማቴዎስ ወንጌል

 ሐምሌ 9 ቀን 2006 ዓ.ም.

ምዕራፍ አምስት

የተራራው ስብከት /አንቀጸ ብፁዓን/

ይህ ምዕራፍ ልዑለ ባሕርይ አምላክ ጌታችንና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ወደ ተራራ ወጥቶ ከፍ ካለ ቦታ ተቀምጦ ያስተማረው ትምህርት በመሆኑ የተራራው ስብከት በመባል ይታወቃል፡፡ ብፁዓን እያለ በማስተማሩም አንቀጸ ብፁዓን ይባላል፡፡ ጌታችን ከፍ ካለ ቦታ ተቀምጦ ያስተማረበት ምክንያት፣ መምህር ከፍ ካለ ቦታ ተማሪዎች ደግሞ ዝቅ ካለ ቦታ ተቀምጠው የሚማሩት ትምህርት ስለሚገባ ነው፡፡

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በዚህ ትምህርቱ አንቀጸ ብፁዓንን እንደሚከተለው አስተምሯል፡፡

  1. “በመንፈስ ድሆች የሆኑ ብፁዓን ናቸው፣ መንግሥተ ሰማያት የእነርሱ ናትና፡፡” ሀብትና ዕውቀት፣ ሥልጣንና ጉልበት እያላቸው የማይታበዩና የማይኮሩ፣ ሁሉ የእግዚአብሔር ነው ብለው ለእግዚአብሔር አሳልፈው የሚሰጡ ሰዎች ብፁዓን ይባላሉ፡፡ በመንፈስ ድሆች የሆኑ የተባለውም ለዚህ ነው፡፡ ጌዴዎን ኀያል ሲሆን እግዚአብሔርም እስራኤልን እንዲያድን በመረጠው ጊዜ በመንፈስ ድሃ ሆኖ ተገኝቷል፡፡ “ጌታ ሆይ እስራኤልን በምን አድናለሁ? ወገኔ ከምናሤ ነገድ ከሁሉ ይልቅ የተጠቃ ነው፡፡ እኔ በአባቴ ቤት የሁሉ ታናሽ ነኝ፡፡” ሲል ነው ለተገለጠለት የእግዚአብሔር መልአክ የመለሰው፡፡ መሳ.6፡12-15፡፡ በእግዚአብሔር ኃይል በሦስት መቶ ሰው ብቻ ምድያማውያንን ድል ካደረገ በኋላ የእስራኤል ልጆች ተሰብስበው አንተ ልጅህም የልጅህም ደግሞ ግዙን ባሉት ጊዜ በመንፈስ ድሃ ሆኖ የተገኘው የጌድዮን መልስ “እኔ አልገዛችሁም፣ ልጄም አይገዛችሁም እግዚአብሔር ይገዛችኋል፡፡” የሚል ነበር፡፡ እንዲህም በማድረጉ እስከ እድሜው ፍጻሜ ድረስ ለአርባ ዘመናት ሰላምና በረከት ዘመንን አሳለፈ፡፡ መሳ.8፡22-28፡፡ አብርሃም በእግዚአብሔር ፊት ሞገስ ያገኘ የእግዚአብሔር ወዳጅ ሲሆን በመንፈስ ድሃ የሆነ ሰው በመሆኑ እኔ አፈርና አመድ ነኝ ብሏል፡፡ ዘፍ.18፡3፣ ዘፍ.18፡25፣ ያዕ.2፡23፡፡ ልበ አምላክ ዳዊት ሰባት ሀብታት ፍጹም ጸጋ የተሰጠው የእግዚአብሔር የልብ ሰው ሲሆን በሰውም ሆነ በእግዚአብሔር ፊት ራሱን ድሃ ያደረገ ሰው ነበር፡፡ ንጉሡ ሳኦል ልጁን ሊድርለት ባለ ጊዜ “ለንጉሥ አማች እሆን ዘንድ እኔ ማነኝ? ሰውነቴስ ምንድነው?” ሲል ለንጉሡ መልሶለታል፡፡1ኛ.ሳሙ.18፡18፡፡ በእግዚአብሔር ፊት ሲዘምርም “እኔ ግን ትል ነኝ ሰውም አይደለሁም፤ ማላገጫ በሕዝብም ዘንድ የተናቅሁ ነኝ” ብሏል፡፡ መዝ.21፡6፡፡

  2. “የሚያዝኑ ብፁዓን ናቸው፡፡ መጽናናትን ያገኛሉና፡፡” ኃጢአታቸውን እያሰቡ እንደ አዳም፣ እንደ ዳዊትና እንደ ቅዱስ ጴጥሮስ የባልንጀራቸውን ኃጢአት እያሰቡ ለንጉሥ ሳኦል እንዳለቀ ሰው እንደ ሳሙኤል /1ኛ ሳሙ.16፡1/ ሰማዕታትን አያሰቡ ለቅዱስ እስጢፋኖስ እንዳለቀሱት ደጋግ ሰዎች፣ መከራ መስቀልን እያሰበ ሰባ ዘመን እንዳለቀሰው እንደ ፍቁረ እግዚእ ዮሐንስ የሚያዝኑ ሰዎች ብፁዓን ይባላሉ፡፡

  3. የዋሆች ብፁዓን ናቸው ምድርን ይወርሳሉና፡፡” ቂም በቀል የማያውቁ፣ አንድም ሰውነታችንን መክረን አስተምረን ማኖር እንደምን ይቻለናል? ብለው በምክረ ካህን በፈቃደ ካህን የሚኖሩ፣ በሞኝነት ሳይሆን አውቀው ስለ እግዚአብሔር ብለው የሚተው ኃዳግያነ በቀል የሆኑ ሰዎች ብፁዓን ናቸው፡፡ ዳዊት እግዚአብሔር በእጁ የጣለለትን ጠላቱን ሳኦልን መግደል ሲችል እራርቶ የተወው በሞኝነት ሳይሆን በየዋህነት ነው፡፡ 1ኛ.ሳሙ.24፡1-22፡፡ ጸሎቱም “አቤቱ ዳዊትን ገርነቱንም ሁሉ አስብ፤” የሚል ነበር መዝ.131፡1፡፡ የዋሃን ይወርሷታል የተባለችው ምድር መንግሥተ ሰማያት ናት፡፡ ምድር መባሏም ምድር አልፋ እርሷ የምትተካ፣ በምድር በሚሰራ የጽድቅ ሥራ የምትወረስ፣ ምድራውያን ጻድቃንም የሚወርሷት ስለሆነች ነው፡፡ “አዲስ ሰማይንና አዲስ ምድርንም አየሁ፣ ፊተኛው ሰማይና ፊተኛየቱ ምድር አልፈዋልና” ራእ.21፡1፣ “ምድርና ሰማይም ከፊቱ ሸሹ ስፍራም አልተገኘላቸውም” ራእ.20፡11፣ “እነሆ አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር እፈጥራለሁና፡፡ የቀደሙትም አይታሰቡም፡፡” ኢሳ.65፡17፣ “ስለዚያ ቀን ሰማያት ተቃጥለው ይቀልጣሉ የሰማይም ፍጥረት በትልቅ ትኩሳት ይፈታል፡፡ ነገር ግን ጽድቅ የሚኖርባትን አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር እንደተስፋ ቃሉ እንጠብቃለን፡፡”

  4. “ስለጽድቅ የሚራቡና የሚጠሙ ብፁዓን ናቸው ይጠግባሉና፡፡” ስለጽድቅ ብለው ረኃቡንና ጥሙን ታግሰው፣ የእግዚአብሔር መንግሥት በመብል በመጠጥ አትወረስም፣ አንድም ቢፈጽማት የእግዚአብሔርን መንግሥት የምታሰጥ አትወረስም፣ አንድም ቢፈጽሟት የእግዚአብሔርን መንግሥት የምታሰጥ ወንጌል በመንፈስ ቅዱስ የሆነ እምነትን ተስፋንና ፍቅርን እንጂ መብል መጠጥን አትሰብክም አንድም ልብላ ልጠጣ በምትል ሰውነት ወንጌል አትዋሐድም /ሮሜ.14፡19/ መብል ግን ወደ እግዚአብሔር አያቀርበንም ባንበላ ምንም አይጐድልብንም ብንበላም ምንም አናተርፍም /1ኛ.ቆሮ.8፡8/፡፡ መብል ለሆድ ነው፣ ሆድም ለመብል ነው፤ እግዚአብሔር ግን ይህንም ያንም ያጠፋቸዋል፡፡ ብለው የሚጾሙ ሰዎች ብፁዓን ይባላሉ፡፡ “ጽድቅን የሚራቡና የሚጠሙ” ሲልም እውነት በሕይወታቸው ነግሣባቸው የሚኖሩትን ያመለክታል፡፡ ጾመ ሙሴ ዘዳ.9፡9፣ ጾመ አስቴር 4፡16፣ 9፡31 ጾመ ዳንኤል፣ ዳን.10፡2 ጾመ ዳዊት፣ 2ኛ ሳሙ.12፡22 መዝ.108፡24፣ ጾመ ሐዋርያት የሐዋ.13፡2 ወዘተ ተመልከት፡፡

  5. “የሚምሩ ብፁዓን ናቸው፡ ይማራሉና” የሚምሩ ሲል ምሕረት ሥጋዊ፣ ምሕረት መንፈሳዊና ምሕረት ነፍሳዊ የሚያደርጉትን ማለቱ ነው፡፡ ምሕረት ሥጋዊ ቀድዶ ማልበስ፣ ቆርሶ ማጉረስ፣ ቢበድሉ ማሩኝታ እና ቢበድሉ ይቅርታ ነው፡፡ ምሕረት መንፈሳዊ ክፉው ምግባር በጐ ምግባር መስሎት ይዞት የሚኖረውን ሰው መክሮ አስተምሮ ከክፋት ወደ በጐነት መመለስ ነው፡፡ ምሕረት ነፍሳዊ ደግሞ ክፉ ሃይማኖት በጐ ሃይማኖት መስሎት የሚኖረውን ሰው መክሮ አስተምሮ ወደ ቀናው ሃይማኖት መመለስ ነው፡፡

  6. “ልበ ንጹሖች ብፁዓን ናቸው፡፡ እግዚአብሔርን ያዩታልና፡፡” በንስሐ ከኃጢአት እንዲሁም ከቂምና ከበቀል ንጹሓን የሆኑ ከንጽሐ ልቡና የደረሱ ሰዎች ብፁዓን ይባላሉ፡፡ “ሁል ጊዜ እግዚአብሔርን በፊቴ አየዋለሁ፤ በቀኜ ነውና አልታወክም፡፡ ስለዚህ ልቤን ደስ አለው ምላሴም ሐሴት አደረገች፡፡ ሥጋዬ ደግሞ በተስፋ ታድራለች፡፡” መዝ.15፡8፡፡ እነቅዱስ እስጢፋኖስ ለነጽሮተ ሥሉስ ቅዱስ የደረሱት ልበ ንጹሐን በመሆናቸው ነው የሐዋ.7፡56፡፡

  7. “የሚያስተራርቁ ብፁዓን ናቸው የእግዚአብሔር ልጆች ይባላሉና፡፡” ሰውን ከሰው፣ ሰውን ከእግዚአብሔር የሚያስታርቁ ሰዎች ብፁዓን ይባላሉ፡፡ መልከጼዴቅ የተጣሉትን ሲያስታርቅ ይውል ነበር፡፡

  8. “ስለ ጽድቅ የሚሰደዱ ብፁዓን ናቸው መንግሥተ ሰማያት የእነርሱ ናትና፡፡” ለመማር፣ ለማስተማር፣ ለምናኔ እንዲሁም በሃይማኖት ምክንያት ሀገራቸውን ጥለው የሚሰደዱ ሰዎች ብፁዓን ይባላሉ፡፡ “ሁሉን እያጡ መከራን እየተቀበሉ፣ እየተጨነቁ የበግና የፍየል ሌጦ ለብሰው ዞሩ፡፡ ዓለም አልተገባቸውምና በምድረ በዳና በተራራ፣ በዋሻና በምድር ጉድጓድ ተቅበዘበዙ፡፡” ዕብ.11፡37፡፡ ብሎ ቅዱስ ጳውሎስ የተናገራቸው ስለ ጽድቅ ብለው የተሰደዱትን ነው፡፡ አብርሃም ከከለዳውያን ዑር ከሀገሩ ወጥቶ በባዕድ ሀገር ሲንከራተት የኖረው ተጠብቆ የሚቆየው ተስፋ ጸንቶ ነበር፡፡ የተስፋውም ባለቤት እግዚአብሔር የተስፋውን ዋጋ እንዲያገኝ አደረገው፡፡ ያዕ.2፡23፣ ዘፍ.15፡6፣ ኢሳ.41፡8፡፡

  9. “ሲነቅፏችሁና ሲያሳድዷችሁ በእኔ ምክንያት ክፉውን ሁሉ በውሸት ሲናገሩባችሁ ብፁዓን ናችሁ ዋጋችሁ በሰማያት ታላቅ ነውና ደስ ይበላችሁ፣ ሐሴትም አድርጉ፤ ከእናንተ በፊት የነበሩትን ነቢያትን እንዲህ አሳደዋቸዋልና፡፡” በመነቀፍ፣ በመሰደድ፣ በአሉባልታ የሚፈተኑትን ፈተና በትዕግስት ማሸነፍ እና ስለ እውነት መከራን መቀበል የማያልፍና የማይለወጥ ፈጹም ሀብትን ከእግዚአብሔር ዘንድ ያሰጣል፡፡ ለዚህም ነው ጌታችን ዋጋችሁ በሰማያት ታላቅ ነውና ደስ ይበላችሁ፡፡” ሲል ያስተማረው፡፡

ክርስቲያን የምድር ጨው ሆኖ በምግባሩ አልጫ ሕይወት ያላቸውን ሰዎች ሕይወት ማጣፈጥ እንደሚገባውም ያስተማረው በዚሁ ክፍል ነው፡፡ ነገር ግን ጨውነቱን ትቶ አልጫ ሆኖ ቢገኝ እንኳን ሌላውን ሊያጣፍጥ ለራሱም ወደውጭ ተወርውሮ እንደሚረገጥ ከመንግሥተ ሰማያት በአፍአ እንደሚቀር ለምንም እንደማይጠቅም አስገንዝቧል፡፡

 

በመቀጠልም እናንተ የዓለም ብርሃን ናችሁ፡፡ በተራራ ላይ ያለች ከተማ እንዳትሰወር ተራራው ይገልጣታል፡፡ መብራትን ከእንቅብ በታች ሣይሆን በቤቱ ላሉ ሁሉ እንዲያበራ በመቅረዝ ያኖሩታል፡፡ መቅርዙም ከፍታ ፋናውን ይገልጸዋል ሲል ተናግሯል፡፡

 

ፍሬ ነገሩም ያለው በተራራ ላይ ያለች ከተማ እና በመቅረዝ ላይ ያለ መብራት አይሰወሩም፤ የተራራውና የመቅረዙ ከፍታ ይገልጣቸዋል የሚለው ላይ ነው፡፡ ምሥጢሩም፡-

  • እናንተ ሥራውን አብዝታችሁ ሥሩ ግድ በተአምራት ይገልጻችኋል፣

  • ከሥጋ ጋር የተዋሐደች ነፍስ ሥራ ሠርታ ልትገለጽ ነው እንጂ ተሰውራ ልትቀር አይደለም፣

  • ከሥጋ ጋር የተዋሐደ መለኮት አስተምሮ ተአምራት አድርጐ አምላክነቱን ሊገልጽ ነው እንጂ ተሰውሮ ሊቀር አይደለም፡፡

  • የተሰቀለ ጌታ ሞቶ ተነሥቶ አምላክነቱን ሊገልጽ ነው እንጂ ሞቶ ሊቀር አይደለም፡፡

  • ወንጌል በአደባባይ ተገልጻ ልትነገር ነው እንጂ ተሰውራ በልባችሁ ልትቀር አይደለም፡፡ ማለት ነው፡፡ “መልካሙን ሥራችሁን አይተው በሰማያት ያለውን አባታችሁን እንዲያከብሩ ብርሃናችሁ እንዲሁ በሰው ፊት ይብራ፡፡” በማለትም እግዚአብሔር የሚከበርበትንና የሚመሰገንበትን ሥራ እንዲሠሩ ተናግሯል፡፡

 “ሕግንና ነቢያትን ለመሻር ነው የመጣው” የሚለውን የአይሁድ አሉባልታ ለማጥፋት ሕገ ኦሪትንና ትንቢተ ነቢያትን ለመሻር ሳይሆን ለመፈጸም የመጣ መሆኑን ያስረዳውም በዚሁ ክፍል ነው፡፡ ሰማይና ምድር እስኪያልፍ ድረስ ከሕግ አንዲት የውጣ አንዲት ነጥብ እንደማታልፍ አረጋግጧል፡፡ አትግደልን በአትቆጣ /ማቴ.5፡22/፣ አታመንዝርን “ወደሴት ያየ ሁሉ የተመኛትም ያን ጊዜ በልቡ አመንዝሯል” /ማቴ.5፡28/ በሚለው ላጸናቸው መጥቻለሁ ማለቱ ነው፡፡ ከዚህ የወጣ ግን ከመንግሥተ ሰማያት በአፍአ እንደሚቀር አስገንዝቧል፡፡ ይህም ሕገ ኦሪትን ሽሯል ለሚሉ ለዘመናችንም ተረፈ አይሁድ ታላቅ መልስ ነው፡፡ ስለመሰናክል ሲያስተምርም ዓይንህ ብታሰናክልህ አውልቀህ ጣላት፡፡ እጅና እግርህም ቢያሰናክሉህ ቆርጠህ ጣላቸው ብሏል፡፡ 

 

ዓይን የተባለች ሚስት ናት እጅ የተባለ ልጆች፣ እግር የተባሉ ቤተሰቦች ናቸው፡፡ ምሥጢሩም ሚስትህ ያልሆነ ሥራ ላሰራህ ብትለህ ፈቃዷን አፍርስባት፡፡ ዛሬ በዚህ ዓለም የሚስትህን ፈቃድ ፈጽመህ ኖረህ ኋላ ገሃነም ከምትገባ በዚህ ዓለም የሚስትህን ፈቃድ አፍርሰህ ኖረህ ኋላ መንግሥተ ሰማያት ብትገባ ይሻልሃልና፡፡ ወድቀው ይነሱ በእጅ ዘግይተው ይከብሩ በልጅ እንዲሉ ልጆችህ ያልሆነ ሥራ እናሰራህ ቢሉ ፈቃዳቸውን አፍርስባቸው፡፡ በዚህ ዓለም የልጆችህን ፈቃድ ፈጽመህ ኖረህ ኋላ ገሃነም ከምትወርድ በዚህ ዓለም የልጆችህን ፈቃድ አፍርሰህ ኖረህ ኋላ መንግሥተ ሰማያት ብትገባ ይሻልሃልና፡፡ እግር የተባሉ ቤተሰቦችህ ምክንያተ ስሕተት ሆነው ያልሆነ ሥራ እናሠራህ ቢሉህ ፈቃዳቸውን አፍርስባቸው፤ በዚህ ዓለም የእነሱን ፈቃድ ፈጽመህ ኖረህ ኋላ ገሃነም ከምትገባ ፈቃዳቸውን አፍርሰህ ኖረህ ኋላ መንግሥተ ሰማያት ብትገባ ይሻልሃልና አንድም እንደ ዓይንህ፣ እንደ እጅህ እና እንደ እግርህ ማለትም እንደራስህ የምትወደው ባልንጀራህ ያልሆነ ሥራ አሠራሃለሁ ቢልህ ፈቃዱን አፍርስበት ማለት ነው፡፡

 

በመጨረሻም ዓይን ያጠፋ ዓይኑ ይጥፋ፤ ጥርስ የሰበረም ጥርስ ይሰበር የሚለው፣ ጠላትህ ቢራብ አብላው ቢጠማም አጠጣው” በሚል ሕገ ትሩፋት ወንጀል መተካት እንደሚገባውና በቀልም የክርስቲያኖች ገንዘብ አለመሆኑን አስተምሯል፡፡

  • ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 4ኛ ዓመት ቁጥር 2 ኅዳር 1989 ዓ.ም.

 

የማቴዎስ ወንጌል

 ሐምሌ 3 ቀን 2006 ዓ.ም.

ምዕራፍ አራት

በዚህ ምዕራፍ መጀመሪያ ያለው ንባብ የሚተርክልን ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከተጠመቀ በኋላ ሳይውል ሳያድር በኢያሪኮ አካባቢ ወደሚገኘው /ሣራንደርዮን/ የአርባ ቀን ተራራ ተብሎ ወደሚታወቀው ሥፍራ ወጣ፡፡ በዚያም ዐርባ መዓልትና ዐርባ ሌሊት ጾመ፣ ከዚህ በኋላ ተራበ፤ ጸላኤ ሠናይት ዲያብሎስ ሦስት ፈተናዎችን አቀረበለት፡፡

የመጀመሪያው ፈተና መራቡን አይቶ ድንጋይ በማቅረብ እነዚህን ባርከህ ወደ ዳቦነት ለውጥ አለው፡፡ ጌታችንም የሰይጣን ታዛዥ በመሆን የሚገኘውን ሲሳይ በመንቀፍ “ሰው በእግዚአብሔር ቃል እንጂ በእንጀራ ብቻ አይኖርም” አለው፡፡ በሦስት ሲፈትነው በትዕግሥት አሸነፈው፡፡

ዳግመኛው በትዕቢት ይፈትነው ዘንድ አሰበ፡፡ ጌታም ሐሳቡን ዐውቆ ወደ መቅደስ ጫፍ ሄደለት፡፡ ፈታኙም ከቤተ መቅደስ ጫፍ ዘሎ እንዲወርድ የመጽሐፍ ቅዱስን ጥቅስ ጠቅሶ ጠየቀው፡፡ ጌታም “ጌታ አምላክህን አትፈታተነው ተብሎ ተጽፎብሃል” ብሎ ጠቅሶ መዞ የመጣውን ሰይጣን ጥቅስ ጠቅሶ አፉን አስያዘው መዝ.90፡11፤ ዘዳ.6፡16፡፡ ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ ለሚጠይቋችሁ ሁሉ መልስ ለመስጠት የተዘጋጃችሁ ሁኑ ማለቱ ይህንን ይዞ ነው፡፡ 1ኛ ጴጥ.3፡15፡፡

ፈታኝ ዲያብሎስም የቀደሙት ሁለቱ ፈተናዎቹ ጌታን እንዳልጣሉት ባየ ጊዜ ሦስተኛ ፈተናውን አቀረበ፡፡ የዓለምን ግዛት ከነክብሩ አሳየውና “ወድቀህ ብትሰግድልኝ ይህን ሁሉ እሰጥሃለሁ” አለው፡፡ ጌታም “ሂድ አንተ ሰይጣን ለጌታህ ለአምላክህ ስገድ እርሱንም ብቻ አምለክ ተብሏል” ብሎ በመመለስ በፍቅረ ንዋይ ያቀረበለትን ፈተና ገንዘብን በመጥላት አሸንፎታል፡፡

እነዚህም ጌታ የተፈተነባቸው ሦስቱ ፈተናዎች ዛሬ ሰው የሚፈተንባቸው ዋና ዋና ኃጢአቶች ናቸው፡፡ እርሱም እነዚህን መርጦ የተፈተነበት ለአርአያ ነው፡፡ ድል ማድረግ የምንችልበትን መንገድም አብነት ሆኖ አሳይቶናል፡፡ ከዚህ በኋላ የማስተማር ሥራውን በተለያዩ ቦታዎች ጀመረ፡፡ ደቀ መዛሙርቱንም ከየቦታው ጠራ፡፡

 

  • ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 4ኛ ዓመት ቁጥር 1 መስከረም 1989 ዓ.ም.

 

የማቴዎስ ወንጌል

ሰኔ 24 ቀን 2006 ዓ.ም.

ምዕራፍ 3

ይህ ምዕራፍ ስለጌታ መጠመቅ ይናገራል፡፡ አጥማቂው ቅዱስ ዮሐንስ የንስሐ ስብከት እየሰበከ ከምድረ በዳ የመጣ ነው፡፡ አስቀድሞ በነብየ ልዑል ኢሳይያስ ስለ ዮሐንስ ተነግሮ ነበር፡፡ ኢሳ.41፡3፡፡ ልብሱ የግመል ጠጉር በወገቡም ጠፍር ይታጠቅ ስለነበር ይህ ሁኔታው ከነብዩ ኢሳይያስ ጋር ያመሳስለው ስለነበር በኤልያስ ስም ተጠርቷል፡፡ ሚል.4፡5፣6፡፡

ኤልያስና መጥምቀ መለኮት ዮሐንስን የሚያመሳስላቸው ሌላም ነገር አለ፡፡

  • ኤልያስ አክዓብና ኤልዛቤልን ሳይፈራ ሳያፍር በመጥፎ ሥራቸው እንደገሰጻቸው መጥምቁ ዮሐንስም ሄሮድስን የወንድምህን የፊልጶስም ሄሮድስን የወንድምህን የፊልጶስን ሚስት ልታገባ አልተፈቀደልህም በማለት ገስጾታል፡፡

  • ኤልያስ ንጹሕ ድንግላዊ እንደ ነበር ሁሉ መጥምቁ ዮሐንስም ንጹሕ ድንግል ነው፡፡

ዮሐንስ ያጠምቅ የነበረው ጥምቀት የንስሐ ጥምቀት በመሆኑ በኢየሩሳሌምና በይሁደ የነበሩ ሁሉ ኃጢአታቸው እየተናዘዙ ከእርሱ ዘንድ ይጠመቁ ነበር፡፡

ፈሪሳውያን ሊጠመቁ ወደ እርሱ ዘንድ ሲመጡ አይቶ “እናንተ የእፉኝት ልጆች” በማለት ገሰጻቸው፡፡ ከእፉኝት ልጆች ጋር አይሁድን ያመሳስላቸው ያለምክንያት አልነበረም፡፡ እፉኝት አፈማኅፀንዋ ጠባብ ስለሆነ ከወንዱ እፉኝት አባላዘር ከስሜትዋ የተነሣ ስለምትቆርጠው ወንዱ እፉኝት በፅንስ ጊዜ ይሞታል፡፡ የእፉኝት ልጆች አባታቸውን ገድለው ይፀነሳሉ፡፡ ኋላም የመወለጃቸው ጊዜ ሲደርስ ቀደም ተብሎ እንደተገለጸው አፈማኅፀንዋ ጠባብ ስለሆነ የእናታቸውን ሆድ ቀደው ይወጣሉ፡፡ ያን ጊዜ እናታቸው ትሞታለች፡፡ አይሁድም እንደ አባት የሆኑአቸውን ነብያትን /እነኤርሚያስን/ የጌታን ልደት በመናገራቸው ገድለዋቸዋል፡፡ ኋላም እንደ እናት የሚራራላቸውንና የሚወዳቸውን ጌታ ቀንተው ተመቅኝተው ይገድላሉና በእፉኝት ተመሰሉ፡፡

መንፈስ ቅዱስንም በእሳት መስሎ ተናግሯል፡፡ መንፈስ ቅዱስ በእሳት የተመሰለበትም ምክንያት፡-

እሳት ምሉዕ ነው፡፡ በየትም ቦታ ይገኛል፡፡ መንፈስ ቅዱስም ምሉዕ ነው፡፡ የማይገኝበት ሥፍራ የለም፡፡

እሳት በምልዓት ሳለ ቡላድ ክብሪት ካልመቱ አይገለጽም፡፡ መንፈስ ቅዱስም ቋንቋ ሲያናግር፣ ምስጢር ሲያስተረጉም፣ ተአምር ሲያሠራ እንጂ በእኛ ላይ አድሮ ሳለ አይታወቅምና፡፡

እሳት ከመነሻው ማለትም ክብሪት ጭረን ስንለኩሰው በመጠን ነው፡፡ ገለባውን ወረቀቱን እንጨቱን እየጨማመርን ስናቀጣጥለው ግን ኃይሉ እየጨመረ፣ እየሰፋ እየተስፋፋ ይሄዳል፡፡

መንፈስ ቅዱስም መጀመሪያ በ40 ቀን ለወንዶች በ80 ቀን ለሴቶች በጥምቀት ጊዜ ጸጋውን ሲሰጥ በመጠኑ ነው፡፡ ኋላ ግን በገድል በትሩፋት ጸጋ መንፈስ ቅዱስ በሕይወታችን እያደገ ይመጣል፡፡

እሳት የነካው ምግብ ይጣፍጣል፡፡ ማለትም አሳት ጣዕምን መዓዛን ያመጣል፡፡ እንደዚሁም ሁሉ በሕይወታችን ጣዕመ ጸጋንና መዓዛ ጸጋን የምናገኘው በመንፈስ ቅዱስ ነው፡፡

  • እሳት በአግባቡ ቢጠቀሙበት ለሰው ልጅ ጥቅም ይውላል፡፡ ዳሩ ግን አያያዙን ካላወቁበት ጉዳቱ ያመዝናል፡፡ መንፈስ ቅዱስም በአግባቡ በወንጌል የተጻፈውን መሠረት አድርገው ለሚመረምሩት ሁሉ ሕይወትን ይሰጣል፡፡ ጸጋን ያጐናጽፋል፡፡ ነገር ግን ከተጻፈው ውጭ በአጉል ፍልስፍና በትዕቢት ሊመረመሩ የሚነሡ ሁሉ ትልቅ ጥፋት በሕይወታቸው ያመጣሉ፡፡

  • እሳት ገለባም ይሁን እንጨት፣ እርጥብ ይሁን ደረቅ ያቀረቡለትን ሁሉ ሳይመርጥ ያቃጥላል፡፡ መንፈስ ቅዱስም በንጹሕ ልቡና ሆኖ ለሚለምነው ሁሉ ሕፃን ዐዋቂ ድኻ ሀብታም ሳይል የጸለዩትን ጸሎት ያቀረቡትን መሥዋዕት ይቀበላል፡፡

  • አሳት የበላው መሬት ለእህል ለተክል ተስማሚ ነው፡፡ ጥሩ ምርት ይገኝበታል፡፡ እንደዚሁም ሁሉ መንፈስ ቅዱስ ያደረበት ሰውነት ለገድል ለትሩፋት ያመቻል፡፡

  • እሳት ተከፍሎ አይኖርበትም፡፡ ማለትም ከአንዱ የሻማ መብራት ሌላ ሻማ ብናበራ የሻማው መብራት አይጉድልም፡፡ መንፈስ ቅዱስም ተከፍሎ ወይም የጸጋ መጉደል መቀነስ ሳይኖርበት እስከ ምጽአት ድረስ ለምእመናን ጸጋውን ሲሰጥ ይኖራል፡፡

  • ሸክላ ሠሪ ሥራዋን ሠርታ ስትጨርስ ስህተት ያገኘችበት እንደሆነ እንደገና መልሳ ከስክሳ በውኃ ለውሳ በእሳት ታድሰዋለች፡፡ እንደዚሁም ሁሉ ንጹሕ ሆኖ የተፈጠረ ሰው ከእግዚአብሔር ሕግ ቢወጣና በኃጢአት ቢያድፍ በንስሐ ሳሙና ታጥቦ በመንፈስ ቅዱስ ታድሶ አዲስ ሰው ይሆናል፡፡

መጥምቀ መለኮት ዮሐንስ ስለአጠመቀው ሲመሰክር ጫማውን እሸከም ዘንድ የማይገባኝ ነኝ ብሏል፡፡ በዚህም የኢየሱስ ክርስቶስን የባሕርይ አምላክነት ተናግሯል፡፡ “መንሹም በእጁ ነው” ሲል ገበሬ በመንሽ ፍሬውን ከገለባው እንደሚለይ ጌታችንም ጻድቃንን ከኃጥአን የመለየት ሥልጣኑ የራሱ ነውና፡፡ በጐተራ መንግሥተ ሰማያትን፣ በስንዴ፣ ጻድቃንን፣ በገለባ፣ ኃጥአንን፣ በማይጠፋ እሳት፣ ገሃነመ እሳትን መስሎ ተናግሯል፡፡

ይጠመቅበት ዘንድ ጌታ በኢየሩሳሌም ካሉት ወንዞች ሁሉ ዮርዳኖስን የመረጠበት ምክንያት፡-

  1. በተነገረው ትንቢት መሠረት ነው፡፡ ልበ አምላክ ዳዊት ጌታ በዮርዳኖስ ወንዝ በሚጠመቅበት ጊዜ የሚሆነውን አስቀድሞ ተንብዮ ነበር፡፡ ያን ለመፈጸም ነው መዝ.113/114፡3-5፡፡

  2. ምሳሌውን ለመፈጸም ነው፡፡ ኤልያስ ዮርዳኖስን ተሻግሮ ወደ ብሔረ ሕያዋን እንደ ዐረገ ምእመናንም አምነው ተጠምቀው ገነት መንግሥተ ሰማይ ለመግባታቸው ምሳሌ ነው፡፡

  3. የእምነት አባት አብርሃም ነገሥተ ኮሎዶጎሞርን ድል ነሥቶ ሲመለስ የጌታን ቀን ሊያይ ወደደ፡፡ ጌታም ምሳሌውን ሊያሳየው ዮርዳኖስን ተሻግሮ እንዲሄድ አዘዘው፡፡ ዮርዳኖስን ተሻግሮ ሲሄድ መልከ ጸዴቅ ኅብስተ በረከት ጽዋዓ አኰቴት ይዞ ተቀብሎታል፡፡ አብርሃም የምእመናን ምሳሌ ሲሆን ዮርዳኖስ የጥምቀት ምሳሌ፣ መልከ ጸዴቅ ደግሞ የካህናት፣ የቀሳውስት ኅብስተ በረከት፣ ጽዋዓ አኰቴት የሥጋው የደሙ ምሳሌ ነው ዘፍ.14፡10-20፡፡

  4. የአዳምና የሔዋንን የዕዳ ደብዳቤ ለመደምሰስ ነው፡፡ ዲያብሎስ አዳምና ሔዋንን የባርነት ስማቸውን እንዲጽፉለት አድርጐ የዕዳ ደብዳቤውን አንዱን በሲኦል ሌላውን በዮርዳኖስ ወንዝ አኑሮት ስለነበር ጌታም በዮርዳኖስ ያለውን የዕዳ ደብዳቤ ለመደምሰስ በዚያ ተጠመቀ ቆላ.2፡14፡፡

ጌታችን በተጠመቀ ጊዜ

ሀ. ሰማይ ተከፈተ፣
ለ. አብ በደመና ሆኖ ስለ ወልድ መሰከረ፣
ሐ. መንፈስ ቅዱስም በጥንተ ተፈጥሮ በውኃ ላይ እንደታየ አሁን በሐዲስ ተፈጥሮ ታየ፡፡

ይህም አስተርእዮ /ኤጲፋንያ/ ይባላል፡፡ የእግዚአብሔር አንድነትና ሦስትነት የተገለጠበት ወቅት ነውና የመገለጥ ዘመን ተብሏል፡፡

  • ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 4ኛ ዓመት ቁጥር 1 መስከረም 1989 ዓ.ም.

 

የማቴዎስ ወንጌል

ሰኔ 16 ቀን 2006 ዓ.ም.

ምዕራፍ ሁለት 

በዚህ ምዕራፍ ውስጥ የምንረዳውና የምንገነዘበው ጌታ በይሁዳ ቤተልሔም በንጉሥ ሄሮድስ ዘመን እንደተወለደ እንረዳለን፡፡ ቤተልሔም ማለት ቤተ ኅብስት ማለት ነው፡፡ ስምዋም የተሰየመው ካሌብ ኤፍራታ የተባለች ሚስት አግብቶ ወንድ ልጅ ከኳ በወለደ ጊዜ እንጀራ እገባ እገባ ብሎት ስለነበር የልጁን ስም ልሔም /ኅብስት/ አለው፡፡ በልሔም ቤተልሔም ተብላለች፡፡

የጥበብ ሰዎች ከሩቅ ምሥራቅ መጥተው የበረከት ሳጥናቸውን ከፍተው ለጌታ ገጸ በረከት አበርክተውለታል፡፡

  • ወርቅ-ለመንግሥቱ

  • ዕጣን ለክህነቱ

  • ከርቤ- ለመራራ ሞቱ፡፡ ምሳሌ ናቸው፡፡

ሰብዓ ሰገል ከሄዱ በኋላ ጌታ ሄሮድስ ሊገድለው ስለሚፈልገው አስቀድሞ በነብያት በተነገረው መሠረት ወደ ግብፅ ተሰደደ ሆሴ.11፡1፡፡

ንጉሡ ሄሮድስም ጌታን ያገኘ መስሎት 144ሺ የቤተልሔም ሕፃናትን አስፈጅቷል፡፡ ከሔሮድስ ሞት በኋላ ጌታ ከስደት ተመለሰ የስደት ዘመኑ 3 ዓመት ከመንፈቅ ነበር፡፡ ራዕይ 12፡7፡፡

እድገቱንም በነቢያት አስቀድሞ እንደተነገረው በናዝሬት ከተማ አደረገ፡፡ ናዝሬት የወንበዴዎች የቀማኞች የተናቁ ሰዎች ከተማ ነበረች፡፡ ጌታም ወደ ተዋረድነው ወደ እኛ መጥቶ ከውርደት ሊያድነን መሆኑን ሊያስገነዝበን በናዝሬት ኖረ፡፡

ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 3ኛ ዓመት ቁጥር 1 ታኅሥሥ 1988 ዓ.ም.

የማቴዎስ ወንጌል

ሰኔ 2 ቀን 2006 ዓ.ም

ካለፈው የቀጠለ

  • ይሁዳ የእግዚአብሔር አብ

  • ኤራስ ዓዶሎማዊ የቅዱስ ገብርኤል

  • በግ የእግዚአብሔር ወልድ

ቀለበት፡- የሃይማኖት፤ ባርኔጣ፡- የአክሊለ ሦክ፤ በትር የመስቀል ትዕማር የቤተ አይሁድ፡፡ ትዕማር መያዣ ይዛ ቀረች እንጂ ዋጋዋን እንዳላገኘች ቤተ አይሁድም ትንቢቱን ተስፋውን ሰምተው ቀሩ እንጂ በክርስቶስ አላመኑምና፡፡

ፋሬስ የኦሪት ዛራ የወንጌል ምሳሌ፡፡ ዛራ አስቀድሞ እጁን እንዳወጣ፡፡ ወንጌልም በመልከ ጼዴቅ ታይታ ጠፍታለችና፡፡ ፋሬስ እሱን ወደኋላ ስቦ እንደተወለደ በመካከል ኦሪት ተሠርታለች፡፡ ዛራ በኋላ እንደተወለደ ወንጌል ኋላ ተመሥርታለችና፡፡

“ሰልሞንም ከራኬብ ቦኤዝን ወለደ”

ራኬብ ያላት ረዓብ ዘማን ነው /ኢሳ.6፥1-27/፡፡ ያለውን ተመልከት በዚህ ቦታ በተገለጸው ታሪክ ላይ ያሉት ሁሉ ኋላ ሊሆን ላለው ምሳሌ ናቸው፡፡

  • ኢያሱ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ

  • ኢያሪኮ የምእመናን

  • አሕዛብ የአጋንንት ምሳሌ

ኢያሱ አሕዛብን አጥፍቶ ኢያሪኮን እጅ እንዳደረገ፡፡ ጌታም አጋንንትን ድል ነስቶ ምዕመናንን ገንዘብ ለማድረጉ ምሳሌ፡፡

“ቦኤዝም ከሩት ኢዮቤድን ወለደ”

ትዕማር፣ ራኬብ፣ ሩት እነዚህ ሦስት ሴቶች የተነሡበት ምክንያት ተስፋ ከተሰጣቸው ከእስራአል ወገን ሳይሆን ትንቢት ካልተነገረላቸው ከአሕዛብ ወገን ስለሆኑ ነው፡፡ በዚህም የጌታ ልደት ከእስራኤል ብቻ ሳይሆን ከአሕዛብም መሆኑን መረዳት ይቻላል፡፡

ወንጌላዊው ማቴዎስ ለወገኖቹ ለዕብራውያን ጌታችንና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ትንቢት የተነገረለት ሱባዔ የተቆጠረለት መሲሕ እርሱ መሆኑን ለማስረዳት የጌታን የዘር ሐረግ በመተንተን ወንጌሉን መጀመሩን ባለፈው እትማችን ተገልጿል፡፡ ከዚያ የሚቀጥለው እነሆ፡-

በጌታችን የትውልድ ቁጥር ውስጥ ከአሕዛብ ወገን የነበሩ ሴቶች የመጠቀሳቸው ምክንያት ባለፈው የተገለጸ ሲሆን ዕብራዊትዋ ቤርሳቤህ /የኦርዮ ሚስት/ ለምን ተነሳች? የሚል ጥያቄ መነሳቱ አይቀርም፡፡ አይሁድ ክርስቶስ በዳዊት ከበረ ይላሉና፡፡ ዳዊት በክርስቶስ ከበረ እንጂ እሱማ ኦርዮንን አስገድሎ ሚስቱን የቀማ አልነበረምን ለማለት እንዲመቸው ነው ሲሉ መተርጉማን ተርጉመውልናል /ወንጌል አንድምታ/፡፡

ጌታ የተወለደው ከንጽሕት ቅድስት ድንግል ማርያም ሆኖ ሳለ ወንጌላዊው ለዮሴፍ የተወለደ ይመስል ቆጥሮ ቆጥሮ ዮሴፍ ላይ ማቆሙ ለምንድር ነው?

በዕብራውያን ሥርዓት የትውልድ ሐረግ የሚቆጠረው በወንድ በኩል እንጂ በሴት አይቆጠርም በዚሁም ላይ አይሁድ ጌታን የዳዊት ልጅ እያሉ ይጠሩት የነበረው በአንዳር በአሳዳጊው በዮሴፍ በኩል ነበርና ዓላማውም የዳዊት ወገን መሆኑን መግለጽ በመሆኑ በዮሴፍ በኩል ቆጠረ፡፡ ዳሩ ግን ጌታ ከእመቤታችን በኅቱም ድንግልና ተፀንሶ በኅቱም ድንግልና መወለዱ የታወቀ ነው፡፡ ማቴ.1፥34-36፣ ኢሳ.7፥14፡፡

ዮሴፍና እመቤታችን ዘመዳሞች መሆናቸውን ወንጌላዊው በእጅ አዙር ገልጿል፡፡ አልአዛር በወንጌሉ እንደተገለጸው ማታንን ብቻ ሳይሆን የወለደው ቅስራንም ነው፡፡ ማታን ያዕቆብን ሲወለድ፡፡ ቅስራ ደግሞ ኢያቄምን ወለደ፡፡ ያዕቆብ ቅዱስ ዮሴፍን /የእመቤታችንን ጠባቂ/ ወለደ፡፡ ኢያቄም እመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያምን፡፡ ዝምድናቸው በጣም የቀረበ /ሦስት ቤት/ መሆኑን ማስተዋል ይቻላል፡፡ ሁለቱም የዳዊት ወገን ናቸው፡፡ ዳሩ ግን ክርስቲያኖች ጌታን የዳዊት ልጅ የምንለው በአንጻር በዮሴፍ ሳይሆን በእናቱ በቅድስት ድንግል ማርያም ነው፡፡

ዮሴፍ የእመቤታችን እጮኛ ተብሎ መጠራቱ እንዴት ነው? እመቤታችን ለዮሴፍ በእጮኝነት ስም መሰጠትዋ ስለብዙ ምክንያት ነው፡፡ ከእነዚህም ጥቂቶቹ፡-

ሴት ልጅ ናት ጠባቂ ያስፈልጋታልና በእጮኛ ስም እንዲጠብቃት ነው፡፡ እንዲሁም ዮሴፍ ምክንያት ባይሆን እመቤታችን ጌታን በግብረ መንፈስ ቅዱስ በፀነሰችበት ጊዜ መከራ ላይ በወደቀች ነበር፡፡ ስለዚህ ምክንያት ሆኖ ከመደብደብ ከመንገላታት እንዲያድናት ነው፡፡

ክርስቶስ ያለ ወንድ ዘር መወለዱን ዐይተው እናቱ ቅዱስት ድንግል ማርያምን ከሰማይ የመጣች ኃይል አርያማዊት ናት እንጂ የአዳም ዘር ሰው አይደለችም፡፡ ክርስቶስም ከመልአክ የተገኘ መልአክ ነው የሚሉ መናፍቃን እንደሚነሱ ያውቃልና ከመላእክት ወገን ብትሆንማ ኖሮ እንዴት ለማረጋገጥ ለዮሴፍ ታጨች ለማለትና የአዳም ዘር መሆንዋን ለማረጋገጥ፡፡

በመከራዋ በስደትዋ ጊዜ እንዲያገለግላት እንዲላላክላት ነው፡፡

የእግዚአብሔር ጥበብ ድንግል ማርያም በውጭ የዮሴፍ እጮኛ እንድትባል ማድረጉ ከላይ ስለተጠቀሱት ምክንያቶች ነው እንጂ ዘር ለማስገኘት ሔዋን ለአዳም ረዳት ሁና እንደተሰጠችው ዮሴፍ ልጅ ለማስገኘት ረዳት እንዲሆናት አይደለም፡፡ አያይዞም ወንጌላዊው ድንግል በድንግልና ፀንሳ በድንግልና መውለዷን ሲገልጽ፡፡ “እናቱ ማርያም ለዮሴፍ በታጨች ጊዜ ሳይገናኙ በመንፈስ ቅዱስ ፀንሳ ተገኘች” ብሏል፡፡

ጌታም ልደቱን ያለወንድ ዘር ያደረገበት ምክንያት ቅድመ ዓለም ከአብ ያለ እናት መወለዱን ለማስረዳት ነው፡፡ የመጀመሪያው ልደት በኋላኛው ልደት ታውቋልና፡፡ ቀዳማዊ አዳም ከኅቱም ምድር እንደተገኘ ሁሉ ሁለተኛው አዳም ጌታም ከኅቱም ማኅፀን ተገኝቷል፡፡ እመቤታችን እናትም ድንግልም ስትባል መኖሯ አምላክ ወሰብእ /ፍጹም አምላክ ፍጹም ሰው/ ሲባል ለመኖሩ ምሳሌ ነውና፡፡ ለትውልድ ማኅተመ ድንግልናዋ አለመለወጡ ሰው ሲሆን ባሕርየ መለኮቱ ላለመለወጡ ምሳሌ ናትና፡፡

“የበኲር ልጅዋን እስክትወልድ ድረስ አላወቃትም” ሲል ምን ማለቱ ነው?

የበኲር ልጅ ለመባል የግዴታ ተከታይ ሊኖረው አይገባም፡፡ አንድ ብቻ ቢሆንም በኲር ይባላል፡፡ ከእርሱ በፊት የተወለደ የለምና፡፡ ዘጸ13፡1-2፡፡ የጌታ በኲር መባል የመጀመሪያም የመጨረሻም ብቸኛ ልጅዋ ስለሆነ ሲሆን ከድንግል የተወለደውም ተቀዳሚ ተከታይ የሌለው አንድያ የአብ ልጁ መሆኑን ለመግለጽ ነው፡፡ ዕብ.1፡6፡፡

በሌላም በኩል ከፍጥረታት በፊት ያለና የነበረ፡፡ ፈጣሬ ኲሉ ዓለም መሆኑን ለማስገንዘብ ነው፡፡ ይህንንም የቤተ ክርስቲያን የንጋት ኮከብ ቅዱስ ጳውሎስ እንዲህ ሲል ገልጾታል “….. ከፍጥረት ሁሉ በፊት በኲር ነው ሁሉ በእርሱና ለእርሱ ተፈጥሮአል እርሱም ከሁሉ በፊት ነው፡፡” ቆላ.1፡17፡፡

“እስከ” የሚለውን ቃል አገባብ በተለያየ ቦታ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንዴት እንደገባ በሚከተሉት ምሳሌዎች እንመልከት፡፡

  1. “የሳኦል ልጅ ሜልኮል አስከ ሞተችበት ቀን ድረስ ልጅ አልወለችም” 2ሳሙ.6፡23፡፡ አባባሉ ከሞተች በኋላ ልጅ ወለደች የሚል ይመስላል፡፡ ዳሩ ግን ሰው ከሞተ በኋላ ሊወልድ ስለማይችል ትክክለኛው ትርጉም ሳትወልድ መሞትዋን ለመግለጽ የተጠቀሰ መሆኑን ይገነዘቧል፡፡

  2.  “ከአዳም ጀምሮ እስከ ሙሴ ድረስ ሞት ነገሠ” ሮሜ.5፡7፡፡ የሞት ንግሥና ከሙሴ በኋላ አለመቅረቱ የታወቀ ነው፡፡ ስለዚህ አነጋገሩ መቀጠሉን የሚገልጽ ነው እስከ ጌታ ሞት ድረስ፡፡

  3. “እግዚአብሔር ጌታዬን ጠላቶችህን ለእግርህ መረጋገጫ እስካደርግልህ ድረስ በቀኜ ተቀመጥ አለው” መዝ.110፡1፡፡ ጠላቶቹን ካሸነፈ በኋላ በቀኝ መቀመጡ ቀረን ቅዱስ እስጢፋኖስ ጌታ በመስቀሉ ላይ ዲያብሎስን ድል ካደረገ በኋላ /ቆላ.2፡14ና 15/ በእግዚአብሔር አብ ቀኝ ሆኖ ያየው መሆኑን ተናግሮአል፡፡ የሐዋ ሥራ 7፡55፡፡ የእስከ አገባብ በዚህ ላይ ፍጻሜ የሌለው ሆኖ እናገኛለን፡፡

  4. “እነሆ እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁል ጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ” ማቴ.28፡20፡፡ ከዓለም ፍጻሜ በኋላ ከእናንተ እለያለሁ ማለቱ አይደለም፡፡ ከላይ በተገለጸው መሠረት “እስከ” የሚለው ቃል ፍጻሜ ላለው ነገር እንደሚገባ ሁሉ ፍጻሜ ለሌለው ነገርም ይገባል፡፡ ስለሆነም ወንጌላዊው ማቴዎስ “እስከትወልድ ድረስ አላወቃትም” በማለት ዮሴፍ ጌታን ከወለደች በኋላ በሴትና በወንድ ግብር ፍጹም አላወቃትም ማለቱ ነው፡፡

ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 3ኛ ዓመት ቁጥር 1 ታኅሥሥ 1988 ዓ.ም.

የማቴዎስ ወንጌል

ግንቦት 22 ቀን 2006 ዓ.ም.

ይህ ወንጌል በምዕራፎች ብዛት የመጀመሪያው ወንጌል በመሆን 28 ምዕራፎች ዐቅፏል፡፡ በቁጥሮች ብዛት ደግሞ ሁለተኛ ወንጌል ሆኖ 1068 ቁጥሮችን አካቷል፡፡ የተጻፈው ከማርቀስ ወንጌል ቀጥሎ በ58 ዓ.ም. አካባቢ ነው፡፡ የጌታን ትምህርት በሰፊው በማቅረብ ቀዳሚውን ሥፍራ ይዟል፡፡ ከ1068 ቁጥሮች መካከል 644ቱ የጌታ ትምህርቶች ናቸው፡፡ ይኸም ከወንጌሉ 60% ማለት ነው፡፡ በዚህ አቀራረቡ ከዮሐንስ ወንጌል ጋር ሲዛመድ ከሉቃስና ከማርቆስ ወንጌል ይለያል፡፡

ወንጌሉን የጻፈው ለአይሁድ በመሆኑ ከ150 በላይ የብሉይ ኪዳን ጥቅሶችን አቅርቢል፡፡ በዚህም የተነሣ ብሉይ ኪዳንን አብዝቶ በመጥቀስ ከሌሎቹ ወንጌሎች ይበልጣል፡፡ ጌታችን መድኀኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ቀድሞ በነቢያት የተነገረለት መሲሕ መሆኑን ለማስረገጥ ሲል አንድን ታሪክ ከጻፈ በኋላ “በዚህም…. ተብሎ የተነገረው /በነቢይ የተጻፈው/ ተፈጸመ” ብሎ ይመሰክራል፡፡

ሐዋርያው ቅዱስ ማቴዎስ ትውፊትን በብዛት የተጠቀመ ሐዋርያ ነው፡፡ ማቴዎስ ወንጌሉን ስለ ጻፈበት ቋንቋ ሦስት ዓይነት አሳብ ቀርቧል፡፡

  1. በዕብራይስጥ፡- የቤተ ክርስቲያናችንን ሊቃውንት ጨምሮ ብዙ ምሁራን የተስማሙት ቅዱስ ማቴዎስ ወንጌሉን በዕብራይስ ቋንቋ ጻፈው በሚለው አሳብ ነው፡፡ ነገር ግን አስካሁን ድረስ የዕብራይስጡ ዋና ቅጅ (original copy) አልተገኘም፡፡

  2. በአራማይክ፡- ፖፒያስ የተባለው አባት በ2ኛው መቶ ክፍለ ዘመን እንደገለጠው ሐዋርያው ቅዱስ ማቴዎስ አስቀድሞ የጌታችንን ትምህርቶችን በአራማይክ ቋንቋ ሎጂያ (logia) በተባለው መጽሐፍ ሰብስቦት ነበር፡፡ በኋላም ወንጌሉን ሲጽፍ የጌታን ትምህርቶች የገለበጠው ከዚህ መጽሐፉ ነው፡፡ አራማይክ ከዕብራይስጥ ዘዬዎች (dialects) አንዱ ሲሆን በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን አካባቢ የመካከለኛው ምሥራቅ /በተለይም በፍልስጥኤም ምድር/ ዋና ቋንቋ (lingual franca) ነበረ፡፡ ጌታም ወንጌሉን የሰበከው በአራማይክ ቋንቋ በመሆኑ ማቴዎስ የወንጌሉን መነሻ ረቂቅ በዚህ ቋንቋ ጽፎታል፡፡ በወንጌሉ ግን እጅግ በጣም ጥቂት ቃላትን /ለምሳሌ ኤሎሄ ኤሎሄ ላማ ሰበቅታኒ፡፡ ማቴ.27፥46/ ብቻ ከመጠቀሙ በቀር የአራማይክ ቃላት ተተርጉመው ቀርበዋል እንጂ አጻጻፉ አራማይክን አልተከተለም፡፡

  3. በግሪክ፡- አብዛኞቹ ጥንታውያን ቅጂዎች የሚገኙት በግሪክ ቋንቋ በመሆኑ በግሪክ ቋንቋ ተጻፈ የሚል አሳብ አለ፡፡ ጥንታውያን አበው (apologists) የማቴዎስን ወንጌል ሲጠቅሱ የተጠቀሙትም የግሪኩን ነው፡፡ በቤተ ክርስቲያናችን ትውፊት መሠረት ግን የማቴዎስን ወንጌል ወደ ግሪክ /ፅርዕ/ የተረጎመው ዮሐንስ ወንጌላዊ ነው፡፡

የማቴዎስ ወንጌል ከማርቆስ ወንጌል በኋላ በሁለተኛነት ተጽፎ እያለ የመጀመሪያውን ተርታ ያገኘበት ዋናው ምክንያት አቀራረቡ ለብሉይ ኪዳንና ለሐዲስ ኪዳን ድልድይ ስለሆነና የብሉይ ትንቢትና ምሳሌ በሐዲስ ኪዳን መፈጸሙን ስለሚያሳይ ነው፡፡ ወንጌሉን የጻፈው በምድረ ይሁዳ ተቀምጦ እንደሆነ ይነገራል፡፡

ምዕራፍ አንድ

ይህ ምዕራፍ ቅዱስ ማቴዎስ የጌታችንን የልደት ሐረግ የዘረዘረበት ነው፡፡ ዓላማውም ያላመኑት አይሁድ የጌታችንን መሢሕነት አምነው የተቀበሉትን ጌታ ወልደ ዳዊት ወልደ አብርሃም መሆኑን ሰፍራችሁ ቆጥራችሁ አስረክቡን ስላሉአቸው ለእነርሱ ግልጽ ለማድረግ ነው፡፡ አይሁድ በትንቢት መሢህ ከዳዊትና ከአብርሃም ዘር እንደሚወለድ ያውቁ ነበርና፡፡

የዳዊት ልጅ የአብርሃም ልጅ ብሎ አብርሃምንና ዳዊትን ብቻ ማንሳቱ ከነገሥታት ዳዊት፣ ከአበው አብርሃም ብቻ ይወልዱታል ማለት ሳይሆን እነዚህ ሁለቱ ምክንያት ስላላቸ ነው፡፡

ለአብርሃምና ለዳዊት ብዙ ትንቢት ተነግሮላቸው ስለነበርና እንዲሁም ተስፋ ለተስፋ ሲያነጻጽር ነው “የምድር ወገኖች በዘርህ ይባረካሉ” ተብሎ ለአብርሃም ተስፋ ተሰጥቶታል፡፡ ለዳዊት ደግሞ “ከሆድህ ፍሬ በዙፋንህ ላይ አስቀምጣለሁ” መዝ.131፥11፡፡

አንድም ዳዊት ሥርወ መንግሥት ነው፡፡ አብርሃምም ሥርወ ሃይማኖት ነውና፡፡ እንዲሁም ከአይሁድ ወገን በክርስቶስ ያመኑትን ገና ያላመኑት የአብርሃም የዳዊት ዘር መሆኑን አስረዱን ስላሉአቸው ወንጌላዊውም ይህን ለማስረዳት የአብርሃምንና የዳዊትን ስም ለይቶ ጠራ፡፡

“አብርሃም ይስሐቅን ወለደ”

የአብርሃም ልጆች ብዙዎች ሆነው ሳለ ይስሐቅን ብቻ ለይቶ ለምን አነሣ?

ወንጌላዊው የተነሣበት ዋና ዓላማ የጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን ልደት ከነማን እንደሆነ ለማስረዳት ነው፡፡ የጌታ መወለድ ደግሞ ከይስሐቅ እንጂ ከአጋር ከተወለደው አስማኤል ወይም ከኬጡራ ከተወለዱት አይደለምና፡፡

“ይስሐቅም ያዕቆብን ወለደ” ያዕቆብና ኤሳው በአንድ ቀን ከአንድ እናት ተወልደው ሳለ ኤሳውን ለይቶ ለምን ተወው? ቢባል

ነቢይ የሆነ እንደሆነ ልደተ አበውን ጠንቅቆ ይቆጥራልና መላውን ዘር ያነሣል፡፡ ወንጌላዊ ግን የሚሻ የጌታን ልደት ነው፡፡ የጌታም መወለድ ከያዕቆብ ነው እንጂ ከኤሳው አይደለምና፡፡ ትንቢት የተነገረለት ምሳለ የተመሰለለት ለያዕቆብ ነው፡፡

  1. ትንቢት፡- “ከያዕቆብ ኮከብ ይወጣል ከእስራኤል ኃጢአትን ያስወግዳል” ዘኁ.25፥17፡፡

  2. ምሳሌ፡- ያዕቆብ ከወንድሙ ከኤሳው ተጣልቶ ወደ አጎቱ ወደ ላባ ሲሄድ ከምንጭ አጠገብ ደረሰ፡፡ ውኃው ድንጊያ ተገጥሞ በጎቹ ከምንጩ ዙሪያ ከበው ቆመው ኖሎት /እረኞች/ ተሰብስበው አገኘ፡፡ /ድንጊያውን አንስታችሁ በጎቹን አታጠጧቸውም? ብሎ እረኞቹን ቢጠይቃቸው፡፡ መላው ኖሎት ካልተሰበሰቡ ከፍቶ ማጠጣት አይሆንልንም አሉት፡፡ ውኃው ኩሬ ነው ጠላት ጥቂት ራሱን ሆኖ መጥቶ መርዝ እንዳይበጠብጥበት ለሃምሳ ለስድሳ የሚከፈት ድንጊያ ገጥመው ይሄዳሉ፡፡ ያዕቆብም ራሔል ስትመጣ ባየ ጊዜ ብቻውን ለስድሳ የሚነሳውን ድንጊያ አንሥቶ ውኃ ተጠምተው በጉድጓዱ ዙሪያ ተመስገው ለነበሩት በጎች አጠጥቷቸዋል፡፡ ዘፍ.2፥1-12፡፡ ይህም መሳሌ ነው፡፡

  • ያዕቆብ የጌታችንና የመድኀኒታችን የኢየሱስ ክርስቶስ፣

  • ደንጊያው የመርገመ ሥጋ የመርገመ ነፍስ፣

  • ውኃው የሕይወት የድኅነት፣ የጥምቀት፣

  • በጎች የምዕመናን፣

  • እረኞች የነቢያት የብሉይ ኪዳን ካህናት፣

  • ራሔል የእመቤታችን የቅድስት ድንግል ማርያም ምሳሌ ናቸው፡፡ በሰው ልጅ ሕይወት ላይ ተጭኖ ይኖር የነበረውን መርገም አንሥቶ ለዘላለም ሕይወትን የሰጠ ከድንግል ማርያም በሥጋ የተወለደው ጌታ ነውና፡፡

  • “ያዕቆብም ይሁዳንና ወንድሞቹን ወለደ”

  • የይስሐቅን ልደት በተናገረ ጊዜ ሌሎች የአብርሃም ልጆችን አላነሣም፡፡ የያዕቆብንም ልደት ሲናገር መንትያውን ኤሳውን አላነሣም አሁን ግን “ይሁዳንና ወንድሞቹን” በማለት ወንድሞቹን ጭምር ለምን አነሣ? ቢሉ

  • ጌታችን የተወለደው ከአሥራ ሁለቱ ነገደ እስራኤል መሆኑን ለማስገንዘብ፡፡ የሁሉም አባታቸው ያዕቆብ ነውና፡፡

  • ይሁዳን ብቻ አንሥቶ ቢተው ሌሎቹ አባቶቻችንን ከቁጥር ለያቸው ነቢያት ቢሆኑ ባልለዩ ነበር እንዳይሉት መልእክቱ ለሁሉም ነገድ ነው የሚጻፈው፡፡

  • እንዲሁም ለምሳሌ እንዲመቸው ብሎ ነው ከአሥራ ሁለቱ ነገደ እስራኤል ያልተወለደ ምድረ ርስትን አይወርስም፡፡ የአሥራ ሁለቱ ሐዋርያትንም ትምህርት ያልተቀበለ ሁሉ መንግሥተ እግዚአብሔርን አይወርስምና፡፡

  • “ይሁዳም ከትዕማር ፋሬስንና ዛራን ወለደ”

የይስሐቅን ልደት በተናገረ ጊዜ እናቱ ሣራን፣ የያዕቆብን ልደት በተናገረ ጊዜም ርብቃን የይሁዳንና የወንድሞቹን ልደት በተናገረ ጊዜ እነ ልያን እነ ራሔልን አላነሣም አሁን ደርሶ የትዕማርን ስም ለምን አነሣ?

ትዕማር የተነሣችበት ለየት ያለ ምክንያት ስላላት ነው፡፡ ይሁዳ የሴዋን ሴት ልጅ አግብቶ ኤርን፣ አውናንን፣ ሴሎምን ይወልዳል፡፡ ለበኽር ልጁ ለኤር ከአሕዛብ ወገን የምትሆን ትዕማር የምትባል ብላቴና አምጥቶ አጋባው፡፡ ኤርም በእግዚአብሔር ፊት ክፉ ነበርና እግዚአብሔርም ቀሠፈው፡፡ ይሁዳም ከበኲር ልጁ ሞት በኋላ ሁለተኛ ልጁ አውናንን “ወደ ወንድምህ ሚስት ግባ አግባትም ለወንድምህም ዘርን አቁምለት አለው፡፡ አውናንም ዘሩ ለእርሱ እንዳይሆን ዐወቀ ወደ ወንድሙ ሚስት በገባ ጊዜ ለወንድሙ ዘር እንዳይሰጥ ዘሩን በምድር ያፈስሰው ነበር፡፡ ይህም ሥራው በእግዚአብሔር ዘንድ ክፉ ነበር እርሱንም ደግሞ ቀሰፈው፡፡

ይሁዳም ምራቱን ትዕማርን “ልጄ ሴሎም እስኪያድግ ድረስ በአባትሽ ቤት መበለት ሆነሽ ተቀመጪ አላት እርሱ ደግሞ እንደ ወንድሞቹ እንዳይሞት ፈርቶ፡፡ ትዕማርም ሄዳ በአባትዋ ቤት ተቀመጠች፡፡

ከብዙ ጊዜ በኋላ የይሁዳ ሚስት ሞተች ይሁዳም ተጽናና የበጎቹን ጠጉር ወደሚሸልቱት ሰዎችም ወደ ተምና ወጣ፡፡ ሴሎም እንደ አደገ ይሁዳም ያላት ነገር እንዳልተፈጸመላት ባየች ጊዜ እንዳታለለኝ ላታልለው ብላ ልብሰ ዘማ ለብሳ ጃንጥላ አስጥላ ድንኳን አስተክላ ከተመሳቀለ መንገድ ቆየችው፡፡ ምራቱ እንደ ሆነች አላወቀም ነበርና ወደ እርሷ ሊገባ ወደደ፡፡ እርስዋም፡- ወደ እኔ ብትገባ ምን ትሰጠኛለህ አለችው የፍየል ጠቦት ከመንጋዬ እሰድድልሻለሁ አላት እርስዋም እስክትሰድድልኝ ድረስ መያዣ ትሰጠኛለህ አለችው እርሱም ምን መያዣ ልስጥሽ አላት፡፡ እርስዋም ቀለበትህን፣ አምባርህን በእጅህ ያለውን በትር አለች፡፡ እርሱም ሰጣትና ከእርስዋ ደረሰ እርስዋም ፀነሰችለት፡፡

ይሁዳም መያዣውን ከሴቱቱ ይቀበል ዘንድ በወዳጁ በዓዶሎማዊው እጅ ፍየሉን ጠቦት ላከላት እርስዋንም አላገኛትም፡፡ እርሱም የአገሩን ሰዎች በኤናይም በመንገድ ዳር ተቀምጣ የነበረች ጋለሞታ ወዴት ናት? ብሎ ጠየቃቸው፡፡ እነርሱም፡- በዚህ ጋለሞታ አልነበረችም አሉት፡፡

ከሦስት ወር በኋላ ለይሁዳ ምራትህ ትዕማር ሴሰነች በዚህም የተነሣ ፀነሰች ብለው ነገሩት ይሁዳም፡- አውጡአትና በእሳት ትቃጠል አለ፡፡ እርስዋም ባወጡአት ጊዜ ወደ አማትዋ እንዲህ ብላ ላከች፡- ለዚህ ለባለ ገንዘብ ነው የፀነስሁት ተመልከት ይህ ቀለበት፣ ይህ ባርኔጣ /መጠምጠሚያ/ ይህ በትር የማን ነው? ይሁዳም ዐወቀ፡- ከእኔ ይልቅ እርስዋ እውነተኛ ሆነች ልጄን ሴሎምን አልሰጠኋትምና አለ፡፡ ዘፍ.38፥1-30፡፡

የፀነሰችውም መንታ መሆኑን ዐውቃ ነበርና በምትወልድበት ጊዜ አዋላጂቱን አስቀድሞ የተወለደውን በኲሩን እንድናውቀው ቀይ ሐር እሠሪበት አለቻት፡፡ አስቀድሞ ዛራ እጁን ሰደደ አዋላጂቱም ቀይ ፈትል ወስዳ በእጁ አሰረች፡፡ ፋሬስ እሱን ወደ ኋላ ስቦ ተወለደ ፋሬስ ማለት ጣሽ ማለት ነው፡፡ እንዲሁም ያየነው ቀርቶ ያላየነው ወጣ ማለት ነው፡፡ ዛራ /ዘሐራ/ መልከ መልካም ማለት ነው፡፡ ይህ ሁሉ ምሳሌ ነው፡፡

 

  • ምንጭ፡- ስምዐ ጽድቅ ጋዜጣ 3ኛ ዓመት ቁጥር 1 ታኅሥሥ 1988 ዓ.ም.

ይቀጥላል

ሕይወት ተገለጠ አይተንማል

 የካቲት 3 ቀን 2006 ዓ.ም.

ዲ/ን ታደለ ፈንታው

ስለሕይወት ቃል ከመጀመሪያ የነበረውንና የሰማነውን በዓይኖቻችንም ያየነውን የተመለከትነውም እጆቻችንም የዳሰሱትን እናወራለን፡፡ ሕይወትም ተገለጠ አይተንማል፡፡እንመሰክራለንም፡፡/1ኛ ዮሐ 1፡1/

ቅዱስ ዮሐንስ በቀዳማይ መልእክቱ ለዓለም የሚያስተዋውቀው ሕይወት ዓለም የማያውቀው አስቀድሞ ከእግዚአብሔር አብ ዘንድ የነበረ በኋለኛው ዘመን ሰው ይሆን ዘንድ ሥጋን ተዋሕዶ በምድር ላይ ይመላለስ ዘንድ የወደደ፣ ከአብ ዘንድ የነበረውን፣ ለእኛም የተገለጠውን ሕይወት ነው፡፡ አስቀድሞ በወንጌሉ ይህንን ሕይወት ‹‹ በመጀመሪያ ቃል ነበረ፤ ቃልም በእግዚአብሔር ዘንድ ነበረ ቃልም እግዚአብሔር ነበረ፤ ሁሉ በእርሱ ሆነ ከሆነው አንዳች ስንኳ ያለእርሱ አልሆነም/ዮሐ 1፡1/ በማለት የገለጠው ነው፡፡

ወንጌላዊው ከመጀመሪያ የነበረውን ሲል እያስተማረን ያለው ቀዳማዊ ቃል ዘመን የማይቆጠርለት መሆኑንና በየዘመናቱ የሰራው ታላቅ ሥራ መገለጡን የሚያመለክት ነው፡፡ እርሱ ከባህርይ አባቱ ከእግዚአብሔር አብ ጋር ህልው ሆኖ የሚኖር ነው፡፡ አይቀዳደሙም፣ ወደኋላ አይሆኑም፡፡ አብን መስሎ አብን አክሎ የተወለደ ነው፡፡ በኅላዌ ፣በአገዛዝ፣ በመለኮት፣ በአገዛዝ፣ በመለኮት፣ ከባሕርይ አባቱ ጋር የተካከለ ነው፡፡

እርሱ ዘላለማዊ ቃል ነው የሚለው በመጀመሪያ ቃል ነበረ በማለት በወንጌሉአስቀድሞ ገልጦታል፡፡ነገር ገን ዓይኖቻችን የተመለከቱት የሚለው ቃል የሚያመለክተው የጌታን መገለጥ ነው፡፡ እጆቻችን የዳሰሱትንም የሚለው ቃል ተመሳሳይ እሳቤን ይይዛል፡፡ አካላዊ ቃል ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በአጭር ቁመት በጠባብ ደረት ተገልጦ ስጋን ተዋሕዶ ባይታይ ኑሮ የሰው ልጆች ባልተመለከቱት አብረውት ባልበሉ ባልጠጡም ነበር፡፡ ስለጌታ የሚኖረን እውቀት፣ ስለሃይማኖታችን የሚኖረንም መረዳት በማየት ላይ የሚቆም አይደለም፡፡ የሚመሰከርም ነው እንጂ፡፡ ምስክርነት የሚለው ቃል ሰማእትነትን የሚያመለክት ነው፡፡ አይተንማል ስለዚህ በስምህ ልንሰደድ ፣ልንገረፍ፣ ወደ ወኅኒ ልንጋዝ፣ ልንሰደድ አስፈላጊም ሆኖ ሲገኝ ልንሞት ተዘጋጅተናል ማለት ነው፡፡ ሰማእታት በእውነት ምስክርነታቸው የተቀበሉት መከራ ብዙ ነው፡፡ ምስክርነታቸውም ለሰሙትና ላዩት ቃል ነው፡፡ ምስክርነት በቃል ፣ በኑሮ/በሕይወት/ በሥራ፣ የሚገለጥ ነው፡፡ የክርስቲያኖች ምስክርነት የሚሰሙአቸውን ወጎኖች ያስቆጣቸዋል፤ ይህንን ሁኔታ ተከትሎ የእውነት ምስክር የሚሆን ክርስቲያን ፍጻሜ ሰማእትነት ነው፡፤ ሰዎች ስለእረሱ ይመሰክሩ ዘንድ እግዚአብሄር ፈቃደ ነው፡፡ ስለዚህም ነው መድኃኒታችን ‹‹ በሰው ፊት የሚመሰክርልኝን በሰማይ አባቴና በመላእክቱ ፊት እመሰክርለታለሁ በሰው ሁሉ ፊት የሚክደኝን በሰማይ አባቴና በመላእክቱ ፊት እክደዋለሁ በማለት የተናገረው፡፡››

ከጌታ መገለጥ አስቀድሞ ሰው ልጅ ይኖር የነበረው ከእግዚአብሔር ቁጣ በታች ሆኖ በመርገም ነበር፡፡ እግዚአብሔርን ተግተው ይፈልጉ ያገለግሉ የነበሩ ነቢያት ይህንን ሁኔታ ‹‹ጽድቃችን እንደመርገም ጨርቅ ነው/ኢሳ 64፡6/ በማለት የተናገሩለት ነው፡፡ ይሁን እንጂ እግዚአብሔር አሕዛብን እርሱን ተመራምረው የሚረዱበትን መንገድ ሳያመለክት እንዲሁ አልተዋቸውም ነበር፡፡ ነገር ግን በዚህየፈጣሪን ሀልወቆት በሚገልተው መንገድ ተጉዘው ወደ እውነተኛው አምላክ መድረስ ሳይቻላቸው ቀርቷል፡፡ እግዚአብሄር ሀልዎቱ የተገለጠበትን ድንቅ ሥራውን የሚመሰክርበትን ዓለም በኃጢአት አቆሸሹት፡፡ ራሳቸውንም በደለኛ አደረጉ፡፡ የእግዚአብሔርም ቁጣ የሚገባቸው ሆኑ፡፡ የአሕዛብም ጣዖት ማምለክ እግዚአብሄርን አስቆጣው፡፡ ምክንያቱም ከፈጣቲ ይልቅ ፍጡርን ፍጡርንም የሚያስተውን አጋንንትን ለማምለክ ፈቅደዋልና፡፡ ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ ይህንን ጥቁር የኃጢአት መልክ እንደሚከተለው ይገልጠዋል፡- ‹‹እግዚአብሔር ስለገለጠላቸው ስለ እግዚአብሄር ሊታወቅ የሚቻለው በእነርሱ ዘንድ ግልጥ ነውና፡፡ የማይታየው ባህርይ እርሱም የዘላለም ኃይሉ ደግሞም አምላክነቱ ከዓለም ፍጥረት ጀምሮ ከተሠሩት ታውቆ ግልጥ ሆኖ ይታያልና፤ ስለዚህም እግዚአብሔርነቱን እያወቁ እንደ እግዚአብሔርነቱ ባላከበሩት መጠን ስላላመሰገኑትም የሚያመካኙት አጡ፤ ነገር ግን በአሳባቸው ከንቱዎች ሆኑ፤ የማያሥተውለውም ልባቸው ጨለመ፡፡ ጥበበቦች ነን ሲሉ ደንቆሮዎች ሆኑ፤የማይጠፋውንም የእግዚአብሔር ክብር በሚጠፋ ሰውና በወፎች አራት እግር ባላቸው በሚንቀሳቀሱትም መልክ ለወጡ፡፡/ሮሜ 1፡18-27/

አይሁድ የነበሩበት ሁኔታ ከአሕዛብ እምብዛም የተሻለ አልነበረም፡፡ አይሁድ ከአሕዛብ የሚለዩበት ምቹ ሁኔታዎች ነበሩአቸው፡፡ በብሉይ ዘምን በተለያየ ጌዜ የተደረገው መገለጥ፣ ሕጉ፣ ነቢያት ቀዱሳት መጻሕፍት ነበሩአቸው፡፡ እነዚህ ሁሉ ነገሮች በደላቸውን ከማብዛት ውጪ አንዳች የጠቀሙአቸው ነገር አልነበረም፡፡ አሕዛብ ጣዖት በማምለክ ወጥመድ ሲያዙ ሕጉ ግን ሊመጣ ስላው ክርስቶስ ይናገር እንደነበረ አላስተዋሉም፡፡ አሕዛብ ጣዖት በማምለክ ወጥመድ ሲያዙ አይሁድ የሕጉን ነጠላ ትርጓሜ ፊደልን በማምለክ ተያዙ፡፡ ሕጉ ግን ይመጣ ስላለው ክርስቶስ ይናገር እንደነበረ አላስተዋሉም እንደመሰላቸው ተረጎሙት እንጂ፡፡ በብሉይ ኪዳን የነበሩ ቅዱሳን ሕጉን ባለና በሌለ ጉልበታቸው በመፈጸም ወደ ቅድስናና ፍጹምነት ለመድረስ ይጣጣሩ ነበር፡፡ ይህ ሰውኛ ጥረት በሕግም እንዲገኝ ይፈለግ የነበረው ጽድቅ ሰዎች ስለራሳቸው የነበረቸው አመለካከት እንዲዛባ፣ ራሳቸውን ከፍ አድርገው እንዲመለከቱ‹‹ ጌታ ሆይ እኔን እንደቀራጩ ስላላደረግኸኝ አመሰግንሃለሁ›› እንዲሉ አድርጓቸዋል፡፡

በአንጻሩ በሕጉ ጥላ ሥር የነበሩ ጉድለታቸውን የተገነዘቡ ወገኖች መራራ የሆነ የኃዘን ስሜት ተሰምቶአቸው ‹‹ እኔ ምንኛ ጎስቋላ ሰው ነኝ፣ ለዚህ ሞት ከተሰጠ ሰውነት ማን ያድነኛል? በማለት ጩኸታቸውን አሰምተዋል፡፡ /ሮሜ 7፡24/ አሁን እየጠናገርነው ላለው ነገር ማሳያ ምሁረ ኦረት ከነበረው ለአባቶቹ ወግና ሥርዓት ይጠነቀቅ ከነበረው የቀድሞው ሳውል የኋለኛው ብርሃና ዓለም ቅዱስ ጳውሎስ የበለጠ ምስክር ሊሆን የሚቻለው ወገን የለም፡፡ ኢክርስቲያናዊ ከሆነው ወግና ልማድ ወጥቶ ክርስቲያናዊ በሆነው መስመር ለመጓዝ ቅዱስ ጳውሎስ የራሱን የሕይወት ተሞክሮ ይነግረናል፡፡ በቅዱስ ጳውሎስ የተደረገ ለውጥ ሥሩን ዘልቆ መሰረቱን ነክቶ የተደረገ ክርስቲያናዊ ለውጥ ነበር፡፡ ካለፈው ወጉና ልማዱ ፈጽሞ የሌው ነው አዲስ የሆነ የሕይወት ፍልስፍና የኑሮ መስመርም እንዲከተል ያደረገው ነው፡፡ ሕይወትና ሞት በማነጻጸር ሊገለጥ የሚችል ለውጥ ነው፡፡ ወደ ክርስቶስ ሞት ይገባ ዘንድ ሞቱንም በሚመስል ሞት ይተባበር ዘንድ እንዳደረገ ክርስቲያኖችም አስቀድመው ከሚገዙለት ዓለም ወጥተው ለዓለም ሊሞቱ ይገባቸዋል፡፡ ሞቱን በሚመስል ሞት ይተባበሩ ዘንድ ይህ ነገር አስፈላጊ ነው፡፡ ከክርስቶስ ገር መሞትም መቀበርም መነሳትም የሚቻለው በዚህ መንገድ ነው፡፡/ሮሜ 6፡2-8፣ ገላ 2፡20፣ቆላ 3፡3/ ከክርስቶስ ጋር የሚነሳው አዲሱ ሰው የሚወለደው በዚህ መንገድ ነው፡፡ እርሱም ክርስቲያን የሚለውን ስም የተሸከመና ከሥምም በላይ የሆነውን ስም ገንዘብ የሚያደርግ ነው ፡፡ የጌታ መገለጥ ዓላማው ይህ ሁኔታ ይፈጸም ዘንደ ነው፡፡

በክርስቶስ መገለጥ አዲስ ስምን ገንዘብ ያደረገው መንፈሳዊው ሰው የራሱ የሆነ ግላዊና ዓለማዊ ጠባያትን አስወግዶ ባህርይውን ከክርስቶስ ባህርይ ጋር ማስማማት የሚያስችለውን የመንፈስ ማሰሪያ ገንዘብ ለማድረግ የሚታገል መላ ዘመኑን በፍርሃትና በመንቀጥቀጥ የሚመላለስ የእግዚአብሔርንም እውነጠኛ ፍቅሩ በልቡናውቋጥሮ የሚመላለስ ነው፡፡

 

ክርስቲያናዊ ሕይወት ከክርስቶስ ጋር መቀበር ነውና ከዓለምና ከኃጢአት መለየትን ይጠይቃል፡፡/ኤፌ 2፡13/ ይህ ከዓለምና ከኃጢአት መለየት በክርስቶስ የመስቀል ላይ የማዳን ሥራ የተገለጠ ነው፡፡ ‹‹አይዞአችሁ እኔ ዓለሙን አሸንፌዋለሁ››በሚለው እውነተኛ የአዋጅ ቃልም የታጀበ ነው፡፡ አማናዊ የሆነ የአዋጅ ቃልም ነው፡፡ በነፍሳችን መልሕቅ ልዩ ሥፍራ ያለው ነው፡፡ ክርስቲያኖች ክርስቶስን ይለብሱታል፡፡ በመድረክ ላይ የሚጫወት ተዋናይ መድረኩን እንዲያደምቅለት በመድረክ ላይ ሳለ የሚለብሰው ከመድረክ ሲለይ የሚያውቀው የትወና ልብስ ዓይነት አይደለም፡፡ በመሰዊያው ፊት ለፊት ክርስቶስን ወክሎ የክርስቶስ ወኪል እንደሆነው ካህን ነው እንጂ፡፡ ካህኑ ክርስቶስን ወክሎ እንደሚናገር ክርስቶስን የለበሰ ክርስቲያንም በእርሱ የክርስቶስ ሕይወት ይታያል፡፡ በመውጣቱ፣ በመግባቱ፣ በኑሮው፣ በድካሙ የሚታየው መልክ ሕያው የሆነ የክርስቶስ መልክ እንጂ አስቀያሚ የሀኖነ ዓለማዊ ሰው መልክ አይደለም፡፡

በዚህ ሁኔታ ክርስቲያናዊ ሕይወትን ስንመለከተው ተራ የሆነው የዕለት ዕለት የዚህ ዓለም ኑረሮአችን አላፊ ጠፊ የማይጠቀም ሆኖ እንመለከተዋለን፡፡ በዚህ ዓለም የምናደርገው ስጋዊ ሩጫም አንድ ቀን በሞት ፍጻሜውን እንደሚያገኝ እንረዳለን፡፡ ቅዱሳን የዚህ ዓለም ኑሮ ቀናት እየገፉ በሄዱ ቁጥር የማይጠቅም እንደነበረ ተገንዝበዋል፡፡ ይህንም ሁኔታ ለማሰወገድ ጠንካራ ጦርነት ላይ ነበሩ ከዓይን አምሮትን ከሥጋ ፍላጎት ጋር ተዋግተዋል፡፡ ታግለውም አሸንፈዋል፡፡ ይህን ዓለም ተዋግተው ወደ ውጭ በገፉት መጠን በልብ ውስጥ ወዳለው ወደ ተሰወረው የልብ ሰው ይመለከቱ ዘንድ እግዚአብሔር ረድቶአቸዋል፡፡ የቅዱሳን ሕይወትና ሥነ ምግባር የተቀረጸው በልባቸው ላይ በነገሰው በክርስቶስ አማካኝነት ነው፡፡

ከቅዱሳን አንዱ እንዲህ ይላል፡- እግዚአብሄርን በሕይዎታችን ሲሰራ እንመልከተው፡፡ ለሥራው መልስ በመስጠት ምስክር እንሁን፡፡ ክርስቲያናዊ ሃይማኖትንና ምግባርን ይዘን እንገኝ፡፡ የክርስቶስን መልክ ለብሰን ስለእርሱም ዕለት ዕለት የምንሞት ብንሆን በነፍሳችን ተጠቃሚዎች ነን፡፡ በማየትና በማመን መካከል የገዘፈ ልዩነት አለ፡፡ በተግባር የምንኖረው ሕይወት ሰዎች ካልኖሩበት ትርጉሙን ላይረዱት ይችላሉ፡፡ ብዙ ምስጢራትን የምንገነዘባቸው በእምነት ሕይወት በማደግ እንጂበቃላት የመይገለጡ፣ ከቃላትም የመግለጥ አቅም በላይ የሆኑ ጉዳዮች አሉ፡፡ ቃላት የማያውቁትን ነገር ማስረዳት አይቻላቸውምና፡፡ ወደ እርሱ መቅረብ ማንም ወገን የማይቻለው እውነተኛ ብርሃን ዘመዶቹ ሊያደርገን በወደደ ጊዜ በሥጋ ተገለጠ፡፡ ይህም መልካም በመሆኑ ምክንያት እንጂ በጽድቅ ሥራችን የተነሣ አይደለም፡፡ ይህን ሁኔታ አውቀን ከፊታችን ያለውን ሩጫ በእምነት መሮጥ ይቻለን ዘንድ አምላካችን ይርዳን፡፡